مقدمه کتاب بهار امامت 1

بهار امامت مجموعه‌ایست شامل اشعار مناسبت‌های ماه‌های ربیع که به همت استاد بزرگوار جناب حاج غلامرضا سازگار سروده و در دسترس عزیزان ذاکر اهل بیت و علاقه‌مندان این ذوات مقدس ونورانی علیه‌السلام قرار می‌گیرد.
شاید مهمترین مناسبت این ایام ولادت با سعادت پیامبر عظیم‌الشأن اسلام حضرت محمدبن عبدالله باشد و آغاز امامت حضرت بقة الله الاعظم روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء که این دو بزرگوار نگین خاتمیّت کمالات و معارف می‌باشند در نبوت و امامت.
یقیناً بهترین بهره‌برداری از این مناسبات، با توجه به برهه‌ای از زمان که ما در آن واقع شده‌ایم می‌تواند بحث، حول و محور وحدت جوامع اسلامی در مقابل دشمنان مشترکی که منافع این جامعۀ عظیم را تهدید می‌نماید باشد.
آنان به خوبی می‌دانند اگر خیل عظیم مسلمانان جهان که مشترکاتِ فراوانی همانند قبله، کتاب و ... دارند اگر با تعدیل در اختلاف سلائق دست در دست یکدیگر گذاشته و فرمان معبود خویش را اطاعت کنند و همگی به حبل الهی چنگ بزنند، آنگاه هیچ قدرتی نخواهد توانست، منافع ایشان را به خطر بیاندازد. با توجه به نزدیکی ایام سالگرد یادگار امام راحل مرحوم حاج سید احمد خمینی(ره) مناسب دیدیم بخشی از بیانات ایشان را در باب وحدت، برای آگاهی عزیزان عیناً درج نماییم.
« دیر زمانی است که در جوامع اسلامی، وحدت مسلمین و اتحاد میان کشورهای اسلامی بر سر زبان‌هاست و احزاب و اشخاص سیاسی در بسیاری از بلاد اسلامی با همین شعارها قدرت را به دست گرفته و حکومت می‌رانند. صدها کتاب و مقاله در این باب نوشته شدهاست و خطبا و گویندگان و نویسندگان بر اهمیت آن تاکید می‌ورزند، اما در عمل گامی مثبت و تعیین کننده برداشته نمی‌شود.
به نظر من مهم‌ترین رسالت این‌گونه مجامع آن است که رابطه تفکیک‌ناپذیری میان اعتقاد به وحدت و لوازم آن با جهان‌بینی نظام‌های فکری و اصولی عقیدتی و ارزشی و اخلاقی را تبیین کنند.
مگر می‌توان موحد بود و در «سپاه اصحاب تفرقه» قرار گرفت؟ چگونه است که در صدر اسلام وقتی آوای توحید به گوش جان آنانکه از ظلمت حاکمیت شرک و بت پرستی به ستوه آمده‌اند می‌رسد، عصبیت‌های جاهلی، فخر فروشی‌ها و قوم گرایی‌ها و افتخار به عشیره و نام و نسبت، فرو می‌ریزند و همه آنچه که زمینه‌های اختلاف و تفرقه بودند حتی روابط سببی و نسبی نیز در مقابل اعتقاد به خدای واحد و نور عبودیت رنگ می‌بازند و جامعه‌ای پدید می‌آورند که «خیر امت» لقب می‌گیرد و آنچنان کانونی از وحدت و همدلی تشکیل می‌شود که در آن بردگان سیه چرده پابرهنه در کنار رجل برجسته و ذی نفوذ قریش، ارزش و نقش همسان و بلکه افزون می‌یابند و چنان تمدنی را پایه می‌گذارند که امپراطوری قدرتمند ایران و روم در مقابلش تاب مقاومت نمی‌آورد؟ و دیر زمانی نمی‌گذرد که اقوام و ملت‌های مختلف بدون توجه به مرزهای جغرافیایی و خصیصه های قومی و ملی خویش به استقبال حقیقت می‌شتابند. به راستی چرا امروز مفهوم امت با همه اهمیتی که در قرآن «قرآن و سنت» داشته مورد بی‌مهری قرار گرفته و دوباره، سوابق باستانی، محدود جغرافیایی و مسائلی از این قبیل، منافع ملی مسلمانان را به صورت جداگانه و مجزای از سرنوشت دیگر برادران هم کیش خود تعریف و مشخص می‌کند؟ همانطور که حضرت امام می‌فرمایند «تفرقه از شیطان است و وحدت کلمه از رحمان» تاریخ ثابت کرده است که ندای وحدت حقیقتی از ناحیه کسانی و از سوی فطرت‌های توحیدگرای مردمی اجابت می‌شود که خود بیش از هر کسی اعتقاد به توحید را در میدان عمل تجربه کرده باشند. و چنانکه اشاره شد لزوم حفظ وحدت، یک حرکت سیاسی مقطعی برای تحکیم قدرت نیست بلکه تلاش برای حفظ وحدت و پرهیز از تفرقه یک واجب عینی است که ریشه در اعتقاد به وحدانیت خالق هستی دارد.
در پایان سخن بار دیگر خود شما و همه دلسوختگان و مسلمانان را نسبت به خطیر بودن شرایط کنونی جهان اسلام هشدار می‌دهم و این تذکر رهایی بخش الهی را یادآور می‌شوم که: « واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا و اذکروا نعمت‌الله علیکم اذکنتم اعدأ فألف بین قلوبکم فأصبحتم بنعمته اِخواناً و کنتم علی شفا حفرة من النار فأنقذکم منها کذالک یبین الله آیاته لعلکم تهتدون»
برگرفته از بخش جامع و سیاست سایت تبیان] از عزیزان ذاکر اهل بیت علیهم الیلام و مادحین بزرگوار تقاضا می‌کنیم در این ایام خدای ناکرده مطالبی را بیان ننمایند که باعث ریختن خون برادر مؤمن و شیعه‌ای بشود، چرا که اگر ما از نعمت عظیم امنیت و آرامشی که به بهای خون شهیدان و بزرگانی که جهت اعتلای پرچم تشییع در خون خود غلطیدند به درستی استفاده ننماییم و این امنیت را صرف تشکیلِ جلسات جشن و سروری نماییم که در دنیای ارتباطات امروز، سریع تصاویر آن به اقصی نقاط دنیا ارسال می‌شود و باعث آن می‌شود تا با این تصاویر، شیادان و خیانتکاران حکم خون شیعیان را بگیرند و اینطور در ذهن نوجوانان و جوانانِ تربیت شده به همین منظور القاء حکم نمایند که اگر هر کدام از شما تعدادی از شیعیان را بکشید، اگر هم کشته شوید در بهشت الهی جای دارید و عامل حرکت‌های انتحاری علیه شیعیان در کشورهای عاری از امنیت کامل مانند عراق، پاکستان، افغانستان و ... گردد. اگر ما این نعمت امنیت را با تعقل استفاده نکنیم و آن را باعث آزار و اذیت دیگر برادرانمان نماییم، طبیعی است که این نعمت گرفته خواهد شد و خدای ناکرده خودمان دچار ناامنی می‌شویم.
برادران و خواهران عزیز بزرگان دین ما و علمایی که به ما سفارش فرموده اند که در زمان غیبت به آنها مراجعه نماییم و مسائلمان را از ایشان بپرسیم، امروز ما را سفارش به تعقل صحیح وروشنفکری دینی در دنیای امروز بر ما حاکم نشود و مجالس ما سطحی می‌شود و عمق در آنها دیده نخواهد شد.
به فرمایش یکی از برگانِ علما که اخیراً از ایشان شنیدیم مجالس ما امروز باعث تخدیر شده است و اگر عمق و تعقل و تفکر در دستورات اهل بیت علیهم السلام که باید متن جلسات باشد و شور و احساسات در کنار آن تبلور بنماید جای خود را با هم عوض کنند این مجالس سطحی به جایی می‌رود که در اثر آن حسّ بی‌درد و رضایتی به انسان حاکم می‌شود که خدای ناکرده، امام حسین را بکشند و نه تنها صدای اعتراض از کسی شنیده نشود بلکه جشن هم بگیرند. لذا باید مجالس ما عوام فهم و خواص‌پذیر باشد اگر مجالس خالی از علما و کارشناسان دین بشود و عده‌ای فقط برای تخلیه احساسات و شور خود دور هم جمع شوند و بدون محتوا ساعت‌ها حسین، حسین هم بگویند، آنهم با نغمه‌ها و صداهای ناموزون و نخراشیده که اغلب فقط "سین" شنیده می‌شود یا آنقدر افراط می‌نمایند که "حوسین" به گوش می‌رسد. انصافاً این طور استفاده از این انم مقدس درستاست؟ به قول شاعر آیینی و خوش قریحه آقای سادات اخوی :
انبوه واژه‌های مکدر حسین نیستاین بیرق نماد دلاور حیسن نیستاین سین و سین‌های مکرر حسین نیستاینها که گفته‌ایم برادر حسین نیست«خوش گفت محتشم که شده نور مشرقینپروردۀ کنار رسول خدا حسین»
کاری از پیش نمی‌رود و شور بدون شعور فقط باعث تخدیر می‌گردد.
بیایید در مبانی دینمان تفکر دوباره‌ای بنماییم و روش دینداریمان را به محضر عالمی دین‌شناس و مطلع از تحولات زمانه ارائه نماییم و افعالمان را با راهنمایی ایشان پیش ببریم که صلاح دین و دنیای ما در این است. آغاز امامت حضرت ولی عصر بهترین موضوع برای مجالس ربیع‌الاول می‌باشد و در این ایام بهتر ایت این مطلب را با اشعار زیبا که نمونه‌ای از آن را در این کتاب ملاحظه می‌فرمایید و روایات ناب در شأن آن حضرت، حضور حضرت و ناظر بودن ایشان بر اعمالمان را متذکر شویم و از کلماتی مانند تاجگذاری که معمول برای پادشاهان استفاده می‌شود و در شأن ولی الله الاعظم نمی‌باشد استفاده ننماییم.
امید است تمام اعمال و رفتار ما مورد رضایت حضرت حجت باشد و همگی مشمول ادعیه آن حضرت باشیم، انشاءالله.
دفتر هنر و ادبیات هلالربیع‌الاول 1430اسفند 87

نوحه خبر داغ با صدای شهروز حبیبی

محمود کریمی/ شعری برگرفته از یک ماه خون گرفته 13

محمود کریمی/نوحه‌ای برگرفته از یک ماه خون گرفته 12

شام غریبان.بیت رهبری/ محمود کریمی. شعر: استاد سازگار

قال زین العابدین علیه السلام

هر مؤمنی که چشمانش برای کشته شدن حسین (ع) گریان شود به طوری که اشک بر گونه‌هایش سرازیر گردد، خداوند به سبب آن، او را در غرفه‌های بهشتی جای دهد که روزگاران درازی را در آنها به سر برد.

 (میزان‌الحکمة: 4265) 

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک