موسسه هنر و ادبیات هلال

مقدمه کتاب عهد عقیق 2

مقدمه ناشر:
اللّهم صل علی فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها و السرّ المستودع فیها بعدد ما احاط به علمک
شخصیت یگانۀ بانوی بانوان بهشتی حضرت زهرای مرضیه «سلام الله علیها» دریای ناپیدا کرانی است از والاترین مضامین معرفتی، فرو دستیانِ خاک را به جز به نردبان «اذن‌ الله» راهی به معبدِ نام نورانیِ «زهرا» نیست... و فاطمه سائحۀ سیاح آسمانهاست، ساحتی ملکوتی که راهِ نزدیک شدن به آن جز به عنایتِ خود آن کریمه بانو و اخلاص و پاکی قلبی ممکن نیست چرا که وجودِ فاطمه همان حقیقت قرآن است و «لایمسّه الّا المطهرون» و فاطمه قلبِ پیامبر خداست و لیلۀ قدر است، آن چنان که از امام صادق «علیه السلام» روایت شده است «من عرف فاطمة حق معرفتها فقد ادرک لیلة القدر»(بحار الانوار، ج 43، ص 65)* * *امّا درباره کتابهای «عهد عقیق، یعنی مکاشفات گل‌سرخ» (روایت اول و دوم) باید گفت محمّدسعید میرزایی به عنوان شاعری که با غزلهای نوآیین خود، طی دو دهۀ اخیر تحولی شگرف در بطن غزل معاصر پدید آورده است، در این دو مجموعه توفیق یافته است تا از سویی با به خدمت گرفتن ظرفیت‌ها و امکانات شعر مدرن و از سویی دیگر با ارتباط پیوسته با مجالس و هیئت‌های مذهبی و حشر و نشر با پیشکسوتان دلسوختۀ ادب آیینی همچون حاج علی انسانی و حاج غلامرضا سازگار، آیینه ‌‌ای ارجمند فراروی فردائیان و پویندگان گسترۀ شعر اهل بیتی قرار دهد، به گونه ‌ای که هم مخاطبان حرفه ‌ای و خاص شعر امروز و هم ذاکران اهل‌بیت و عموم علاقمندان شعر آیینی پذیرای آن باشند.بی‌ تردید توفیق این جوان شایسته و ولایی علاوه بر اخلاص و فروتنی و تلاش و انس و آشنایی او با قرآن کریم و معارف اهل بیت «علیهم السلام» چیزی جز عنایت پروردگار و نظر خاص ذوات مقدسه نمی‌تواند بود.امید آن که هر چه بیشتر شاهد ظهور آثاری این چنین در عرصۀ بی‌ پایان شعرِ شیعی روزگاری باشیم که عصر رجعت انسان‌ها به فطرت الهی خویش و دریافتن ضرورت حضور و تجلّی انسان کامل و گذار به سوی فردای موعود است.
اسفند 1390- حسین فتحیمدیر مؤسسه هنر و ادبیات هلال

تلفن گویای مذهبی سراسری هلال

قال علی علیه السلام

هر که خوش‌نیت باشد، روزیش زیاد شود.

(البحار:جلد103، صفحه 21)

مسئله روز

 

مسئله : اگر نداند که بدن یا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحیح است (آقای مکارم:... اما اگر قبلاً باخبر بوده و فراموش کرده و با آن نماز خوانده باید نماز را اعاده کند خواه در وسط نماز یادش بیاید یا بعد از نماز و اگر وقت نماز گذشته باید قضا کند.) (از این قسمت تا آخر مسأله در رسالۀ آقایان بهجت و تبریزی ذکر نشده است.) ولی احتیاط مستحب آن است که اگر وقت دارد، دوباره آن نماز را بخواند.

آیت‌الله سیستانی: اگر کسی یقین دارد که بدن یا لباسش نجس نیست و بعد از نماز بفهمد نجس بوده، نمازش صحیح است.

 

(توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 802)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک