موسسه هنر و ادبیات هلال

قرآن محمد

ای روح خـدا بـه چشم حیدر       ای پــــــارۀ پیـکـــــر پیمبــــــر
ای مـادر وحی و دختر وحی     ای لیلــه قـــــدر حـــــی داور
عیسای مسیح کرده تعظیم     اول بـه تو بعـد از آن بـه مـادر
یک دفتر وصف تو است قرآن     یــک سطــر مدیحـه تـو کــوثر
قـــرآن محمـد اسـت رویــت
وحی است هماره گفتگویت

مــا تشنــه ولایــت تــو آب است     ما خشکی و بذل تو سحاب است
بـی سـایــۀ تـو خـدا گـواه است     گلــزار بهشت هــم ســراب است
پـــوشیده تـــریـن رمــــوز خلقـت     در چشـم تــو مثـــل آفتــاب است
یـک لالـه ز بـاغ تـو است عصمت     یک خوشه ز خـرمنت حجاب است
جبـرییل بـه محضـر تـو بــانو
با عرض ادب زده است زانو

خـالـق بــه تـو افتخــار دارد       خلقـت ز تــو اعتبـار دارد
بــا دیــدن صـــورتت محمـد     در سینه دلش قرار دارد
تن با نگـه تو می شود روح     روح از نفسـت بهـار دارد
هرکس که به مهر تو است خرسند     کی بیم ز خشم نار دارد
ای عصــمت مطـلـــق الهــی
در حشر تو راست پادشاهی

ای سائل فضه ات کرامت       ای مادر شیعه تا قیامت
نـازد بـه تو ای تمام ایمان     تـوحید و نبـوت و امـامت
تـو در دل مــایی و دل مـا     دارد به مدینه ات اقامت
قــرآن بـه تو متکی هماره     ایمان ز تو یافته سلامت
اســــلام رهیــــــن زینبینت
دین یافت حیات از حسینت

در کوی تو رهسپار خورشید       بـا مهـر تــو نـور بار خورشید
منظـومـه ای از چهـارده ماه     داری به بغل چهار خورشید
هــر قطـــرۀ تــو هـــزار دریـا     هــر ذرۀ تــو هــزار خورشید
از نـور تـو خلق شد که تابید     بــر قلــۀ روزگــــار خـورشید
ای مـــادر آفتــــاب زهـرا
در حشر به ما بتاب زهرا

تــا بــوده و هسـت آفــریده       زن چـون تـو خــدا نیافریده
احمد ز بهشت لحظه لحظه     بــوی نفـس تـــو را شنیده
الحـق کـه نبـی ندیده ها را     در روی نـــدیـدۀ تـــو دیـده
احمـد تـو و تو محمد استی     این گونه خبر به ما رسیده
ذکر تو چراغ محفل ماست
دیــوار تـو کعبـۀ دل ماست

ای دخـت رسـول و مـــادر آل       ای وقت عــروج بـر علی بـال
ای مصـحـف سینـــۀ محمــــد     شـد حــرمت تو چگونه پامال
قـــامـت الــف صحیفــۀ نـــــور     دردا که ز کوه غم شدی دال
چون شد که در آستانۀ وحی     با آن همه شور رفتی از حال
ای یاس کبود گلشن وحـی
گردیده خزان به دامن وحی

ای طـــایـــر عــــرش آشیــــانــه       چــون شـد کـه فتـادی از ترانه
گلــــزار جنـــان کجـــــا و آتــــش     حــــوریــه کجــــا و تــــازیــانــه
از اجــــر رســــالـت نبـــی مــاند     بــــر لالـــۀ عــــارضـــت نشـانه
آن شعله که سوخت خانه ات را     از سینـــۀ مـــــا کشـــد زبــانه
ما سوختگان این شراریم
تـا صبـح ظهـور بی قراریم

بـس تیـر غمت به دل رسیده       مــانند کمـان قـدت خمیـده
چون ناله که در درون شدی حبس     چون اشک که اوفتد ز دیده
ای یـاس بهشت قــرب احمد     کی با لگدت ز شاخه چیده
بـــا یــــاد کبــــــودی رخ تــــو     رنــگ از رخ مهـدیـت پـــریده
دل زخمی زخم سینۀ تو است
شهــر دل مــا مدینـۀ تو است

سوگند بـه آخــریـن نگــاهت       سوگند بـه طفـل بی گناهت
سوگند بـه پهلـوی شکسته     سوگنـد بــه بــازوی سیاهت
سوگند بــه صبـح درد خیزت     سوگند بـه اشک شامگاهت
در صورت ماست درد سیلی     در سینۀ ماست سوز و آهت
ماییم و سرشک ماتم تو
تقـدیم تـو اشک میثم تو

صدف نبوت - غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : دوشنبه 6 خرداد 1387
آخرین بازدید : پنجشنبه 28 دی 1396
تعداد بازدید کننده : 1015
دفعات مشاهده : 1035
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

تلفن گویای مذهبی سراسری هلال

قال علی علیه السلام

هر که خوش‌نیت باشد، روزیش زیاد شود.

(البحار:جلد103، صفحه 21)

مسئله روز

 

مسئله : اگر نداند که بدن یا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحیح است (آقای مکارم:... اما اگر قبلاً باخبر بوده و فراموش کرده و با آن نماز خوانده باید نماز را اعاده کند خواه در وسط نماز یادش بیاید یا بعد از نماز و اگر وقت نماز گذشته باید قضا کند.) (از این قسمت تا آخر مسأله در رسالۀ آقایان بهجت و تبریزی ذکر نشده است.) ولی احتیاط مستحب آن است که اگر وقت دارد، دوباره آن نماز را بخواند.

آیت‌الله سیستانی: اگر کسی یقین دارد که بدن یا لباسش نجس نیست و بعد از نماز بفهمد نجس بوده، نمازش صحیح است.

 

(توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 802)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک