موسسه هنر و ادبیات هلال

در ولادت حضرت زهرا سلام الله علیها

ای همســـر گـــرامـــی پیغـمـبـــر   ام الائمـــه فــــــاطمــه را مــــادر
تبــریـک جـــنّ و انـــس گــوارایــت   کـامشب خـدای داده تــو را کـوثر
ایـن اسـت نخــــل آرزوی طــــاهــا   ایــن اســت میــــوۀ دل پیغمبــــر
ایـن اسـت جـان پـاک رســول الله   ایــن اسـت بـر جمـال خـدا مظهر
ایـن اسـت آن سپهــر کــه آینـــده   ســـــادات عــــالمنـد ورا اختـــــر
از منطـقش صــدای خـــدا بشنـــو   در صــــورتــش جمــال خـدا بنگـر
لبخنـد مـی زنند بـــه رخســــارش   ســارا و مـــریم، آسیـــه و هـاجر
بــــرگیـــر رو نمــــا ز رســـــول الله   تــا بنگـــرد بــه صـــورت این دختر
تـو هسـت خویش را به خدا دادی   حـق هدیه کـرد بر تو چنین گوهر
ایـن گــوهـری کــه داد خـدا بـر تـو   در مخــزنش نـداشت از این بهتـر
ایـن اسـت بــر رجــال جهــان بـانو   ایـن اسـت بـر زنـان جنـان سـرور
انسیـه صـورت اسـت و محمد خـو   حوریـه سیـرت است و خدا منظر
در حیــــرتــم کـــه فـاطمـه  آوردی   یــــــا زاده ای پیـــــامبــری دیگــر
خـوانم خداش، نیست خـدا راضی   گـــویم بشــر بشـــر نکنــد بــــاور
دُرَی که داشت، در یـم رحمت جـا   سیبـی کـه بــود، نخـل خـدا را بر
ایـن اسـت دختـری کـه خداوندش   فــرمـوده اسـت، فــاطمـه اطهــر
افضــل ز انبیــاسـت بـه جــز احمد   بــرتــر ز اولیــاسـت بـه جـز حیـدر
بــا ایـن همـه رسـول خـدا بـوسید   اورا جبین و صورت و دست و سر
هـم شخـص مصطفـاش مدیحت خـــوان   هـم نطـق مــرتضـاش ثنـا گستـر
انسیـه ای کــه خواجــۀ لـــولاکش   بگـرفتـه چـــون کتـاب خـدا در بــر
حــوریـه ای کـه پیـش تـر از خلقت   آغــوش کبــریــاش شـدی بستـر
آرد نمــــاز سجـــده بــــه پـــای او   بـر خـاک بنـدگی چـو گـذارد سـر
در زیــــر پــــای فضـــۀ دربــــــارش   روح القـدس گشوده ز هم شهپر
خــورشیـد، بـــی فــروغ تجــلایش   چون آتشی است دردل خاکستر
چشمـی کـه از خـداش جـدا بیند   گــردد شعــاع مهــر در آن خنجـر
جـز مهـر او نجــوشــدم از سیـنــه   جــز وصـف او نــرویـدم از حنجــــر
جـز ذکــــر او نگفتـــه ام از آغـــــاز   جـــز مــــدح او نگــویـم تــــا آخــر
بی مهــر او قســم بـه خـدا هرگز   جنـت بـه هیـچ کـس نگشـاید در
پیغمبـری نجـــات نخــواهــد یــافت   بی دوستـی فاطمـه در محشـــر
بـر خـاک فضـه اش نــرسد هـرگـز   عــالم اگـر شـود همـه سیم و زر
با یک اشـاره اش همـگی سلمان   بـا یـک نظـاره اش همگـــان بـوذر
متــن اوامــرش همــه جـا معـروف   کــل نـــواهیـش همـــه از منکـــر
یک لحظه دل بـرد ز دو صد یوسف   چشـم افکنـد اگــر بــه روی قنبـر
پـــای محـــب او بــه ســـر رضـوان   جـــــای عـــــدوی او بــــه دل آذر
شد یک تنه سپاه علی، نگذاشت   یـک مـوی کـم شـود ز سـر حیدر
یـک شهـر با علی همگی دشمن   یـک فاطمه بر او شده یک لشکر
صحــرا و خــانـه و اُحــد و مسجـد     شد در حمـایت علـی اش سنگر
تــــا روز حشــــر بحـــــر ولایـــت را   کشتـی علـی است،فاطمـه اش لنگــر
"میثـم" بگیــــر درس ولایـت را
زین مادر حسین و حسن پرور

"صدف نبوت 2"- حاج غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : یکشنبه 6 اردیبهشت 1388
آخرین بازدید : یکشنبه 1 مهر 1397
تعداد بازدید کننده : 1845
دفعات مشاهده : 1897
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 
قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک