در مدح حضرت جواد علیه السلام

دهـم مـاه رجـب، عیـدِ جواد، ابن رضاست   عطــر ریحـانـه ز ریحــانـه در امواج فضاست
بــه رضـا دستـه گلـی کــرده خداونـد عطا   کـه گلستـان وجـود از نفسش روح فزاست
این جواد است،جواد است،جواد است،جواد   کــه همـان بحـر وسیع کرم و جود خداست
خـط و خــالش همـه آیــات خــداونـد مجید   طــاق ابــروش، همـان قبلـۀ ارباب دعاست
نــه فقـط نـــام محمـد که ز سر تـا قدمش   خلـق و خـوی و شرف و قدر محمد پیداست
روی نــادیده بــه رویـش همـه لبخند زنیـد   رونمـایش گــل لبخـند عــــروس زهــراست
ذره‌ای بـوده ز خورشید جمــالش خورشید   قطـره‌ای خُــرد ز دریــای عطـایش دریاست
کــــرم از روز ازل ســـائـل کـــوی کــرمش   جـود تـا شـام ابـد بـر در ایـن خـانه گداست
جــان مــرده شــود از فیـض نگـاهش زنده   خــاک زوّار درش بــر دل بیمـــار، شفـاست
کــوثـر حجـت هشتــم کـه ده مــاه رجـب   آفـتــــــاب رخ او قلـــب رضـــــا را آراســـت
نــام نیکــوش محمـد، لقـب اوســت جــواد   تـــقــی متـقـی و روح بـلــنـد تـقـــواســت
هشـت دریــای ولایــت بــود اینـش گــوهر   گـوهری کـه سـه دُرّ درج شرف را دریاست
همچو قرآن محمد به سردست علی است   جـان عـالم بــه فـدایش کـه شبیه باباست
رخ رضـا،حُسن رضا،خلق رضا، خوی رضا   پـای تـا سـر همـه مـــرآت کمالات رضاست
کـاظمینش حـــرم امــن الهـی شـب و روز    حــرمش کعبـۀ دل، قبلــۀ اربـــاب دعاست
وسعـت ملـک خـدا دایـــرۀ رحمــت اوست   همـه جـا ملـک خدا، جایی اگر نیست کجاست؟
پور اکثم چو به پیش سخنش گشـت ذلیل   مـرگ خـود را ز خدا زادۀ هارون می‌خواست
در پــی مسئلـه‌ای داد هـــزاران پــــاسـخ   کـه علومش همه میراث رسول دو سراست
طفـل نــه سـاله بـه کــل علمـا فـائق شد   ایـن قبــا جــــز بــه قد آل علی نایـد راست
وسعت هفـت سپهر است بـه ظلِ علمش   سایۀ او به سر مهر و مه و ارض و سماست
داد یــک دم خبـــر از سِــرّ ضمیــر مـأمـون   شـاهدم قصـه آن مـاهی و ابر است و هواست
آنـکـه فـــرمود رضـا مـن بــه فــدایت گردم   چـه بگـویم بـه ثنـایش بـه خدا فوق ثناست
قـصــــۀ آمـــدن و رفتـــن او در عــــــالــم   گـر بــه تــــاریـخ ببینیـد شبیـه زهــراست
ای شمـا شیعـه اثنـی عشـری فخـر کنید   همـه گــویید جـواد ، ابـن رضا رهبر ماست
زان سبب در دو جهــان اشــرف مخلوقاتید   کـه تــولای علــی مکتـب و آییـن شماست
این ولایت که خدا کرده عطایت"میثم"
گر به فردوس کنی روز جزا ناز رواست

 

تاریخ ارسال : یکشنبه 28 تیر 1388
آخرین بازدید : سه شنبه 4 تیر 1398
تعداد بازدید کننده : 1639
دفعات مشاهده : 1670
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

نوحه شهادت حضرت حمزه علیه السلام

نوحه تخریب قبور ائمه بقیع

ناد علیا مظهر العجائب / آلبوم امیر عشق

نوحه شهادت حضرت علی علیه السلام

قال الهادی علیه السلام

وقتی یکی از اهالی ری خدمت امام هادی علیه السلام مشرّف شد، حضرت پرسید: کجا بودی؟ (آن مرد گوید:) گفتم: به زیارت حسین علیه السلام رفته بودم. حضرت فرمود: بدان که اگر قبر عبدالعظیم را در شهر خودتان زیارت کنی، همچون کسی هستی که حسین‌بن‌علی علیه السلام را زیارت کرده باشد.

(میزان‌الحکمة: 2860)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک