در مدح موسی ابن جعفر علیه السلام

ای دوصد موسی به طورت ملتَجی!     آفتــاب و مــــه بـــه نــورت ملتَجی!
نـــالـۀ پنـهــــان تـــو، شمشیــر تـــو   حلقـۀ وصــــل خــــدا، زنجیـــر تــــو
شـمــعِ خلــوتـگـــاهِ بـــــزم کبــریــا!   کـعـبــــــۀ روح بـــلــنـــد انـبـیـــــــا!
گــوهـر رخشـانِ شش دریــای نـور!   نخــل سبـز نـور بخش هشت طـور!
آسمـــانِ پـنــج خــورشیــد کمـــال!   هفتمین وجـــهِ خـــدای ذوالجــلال!
عـــرش اجــلال و شــرف را قــائمه!   حــاصـل عـمـــرت رضــا و فـاطمــه!
انــــس بـــــا معـبــــود، روح نـیّـــتـت   حبـس دشمــن شـــاهــد حــریّتت
روح عـــرفــان در منــاجـات شبـــت!   آسمــان لبـــریـــز یـــا رب یـــا ربت!
ذکــر، مشتـــاق و دعــــا دلـداده‌ات   اشــک تنهــایـی گــل سجـــاده‌ات
نــام حــق گـل کـرده از لب‌هـای تـو   گــریـه، شمـع محفـل شب‌هـای تو
آیــه‌هـــای نـــور، مشتــاق صــــدات   جــانِ شــب بیـــدارهـا بــادا فـدات
قبـلـــۀ دل بـــــاب حــاجـــات همــه   نـــالــه‌ات صــــوت منـــاجـات همـه
حـبــس تـــو خلــــوتگـه دلــــدار بـود   سلسلـه خــــوشـتـر ز زلـف یـار بود
ای دل مطمــوره‌هـــا زنـــــدان تـــــو   حلقـــۀ زنجیــــرهــــا گــــریـــان تــو
حبــس تـــو از قلــب شب تـــاریک‌تر   بـــا خـــدا از هــر زمـــان نــزدیک تر
ای هـمــایِ اوفـتـــــاده از نـــفــس!   تـــو کجـــا و دامـــن تنــگ قـفـس؟
تیـــره تـــــر از گـــوشــۀ زنـــدان تــو   سینــۀ تــــاریـــک زنــــدانـبـــان تــو
بـــارهــــا و بــــارهـــــا و بـــــارهــــا   دیـــده در حبـــس عـــــدو آزارهــــا
حیـف، مـــولا لحظــۀ جــــان دادنـت   بــــود زنجیـــر عــــدو بــــر گـــردنت
لحظـه لحظـه می شکـست آیینه‌ات   وقــت رفتـن بــود سنگین سینـه‌ات
همچـو جـــدت از همــه محـــروم‌تــر   نیـست زنـدانـــی ز تــــو مظلــوم‌تــر
زهـــر، آتـــش شد، تــو را بیتاب کرد   آب کــــرد و آب کـــــرد و آب کــــرد
پیـکــــرت را چــــار تــــن بـــرداشتند   روی تختــه پـــــاره‌ای بگـــذاشـتـنـد
گــرچه بـاید در عزایت خون گریست   گـرچه زنـدانی چو تو مظلوم نیست
اشک ما جاریست عمری از دو عین   بــر تـــو و بـر جـدِّ مظلـومت حسین
جسـم پـــاک تــو بـه دوش چــار تن   جسم جدت ماند بی غسل و کفن
پیـکـــر تــــو در غــــل و زنجیــــرهـــا   پیـکـــر او طـعــمــــۀ شمشیـــرهــا
جسم تـو از زهــر دشمن شـد کبود   جسـم او را زخـــم روی زخـــم بــود
زخم مــا زخمِ تنِ صد چاک اوست
اشک"میثم"وقف خون پاک اوست

 

تاریخ ارسال : یکشنبه 28 تیر 1388
آخرین بازدید : جمعه 29 شهریور 1398
تعداد بازدید کننده : 1801
دفعات مشاهده : 1853
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

نوحه خبر داغ با صدای شهروز حبیبی

محمود کریمی/ شعری برگرفته از یک ماه خون گرفته 13

محمود کریمی/نوحه‌ای برگرفته از یک ماه خون گرفته 12

شام غریبان.بیت رهبری/ محمود کریمی. شعر: استاد سازگار

قال زین العابدین علیه السلام

هر مؤمنی که چشمانش برای کشته شدن حسین (ع) گریان شود به طوری که اشک بر گونه‌هایش سرازیر گردد، خداوند به سبب آن، او را در غرفه‌های بهشتی جای دهد که روزگاران درازی را در آنها به سر برد.

 (میزان‌الحکمة: 4265) 

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک