لمع البرق من الطوس...

 

لمع البرق من الطوس فهذا البلد الطور
نوره الازهرُ فی المشرق و المغرب مشهور

احمدیٌ علویٌ موسویٌ رضویٌ
قل فسبحانک یا من خلق النور من النور

یارب این قافلۀ کیست کنون می‌رسد از دور؟
کیست مردم ز کجا آمده این محمل پرنور؟

مثل این است که باز آمده مهمان ز مدینه
کیست کاینسان ز پی‌اش موج زند هلهله و شور

.... یاد آن سر، که ز دروازۀ ساعات برآمد
او فراز نی و هر سوی صدای دف و تنبور

یاد آن ماه که از بام به سنگش طلبیدند
یاد آن بانوی شوریده و آن حضرت رنجور

هیچکس آیۀ قرآن نپذیرفت خدا را
گر چه از منبر نی بانگ زد آن قاری مشهور

لیک این قوم به زر نقش ببندند حدیثت
ای ز حکمت سخنت معدن زر، سلسلۀ نور!

مردم طوس نه از کوفه و شامند، رضاجان!
مکن ای شاه عرب ملک عجم را ز نظر دور

ای گلستان شده از یمن تو ویرانۀ سائل
ای که بینا شده از مرحمتت پیرزن کور

ای خوشا ملک خراسان که ز خورشیدِ زمینش
همه لعل است بدخشان، همه فیروزه نشابور

کرده گل در حرمت مسجد پیغمبر اعظم
کعبۀ نوری و چون بیت خدا بیت تو معمور

حرمت قافله‌های دل و جان را همه مقصد
نظرت آینه زار دو جهان را شده منظور

سوخته دانه به دانه دل صد باغ انارت
خون شده حبّه به حبّه دل صد میکده انگور

در پی قافلۀ نام تو آهو شده شعرم
یارب این رود روان را نکند قافیه محصور

صد گلستان غزل از نام تو در من شده روشن
ای تو مهمان عزیز دلم این کلبۀ بی‌نور

هر که دل بسته به خورشید تولای تو مولا
هرگزش جلوۀ دنیا نکند گمره و مغرور

نبرد رونق فضل علوی، مسند مأمون
آب حیوان نبرد هیچ سکندر به زر و زور

هر کسی روی تو در آینۀ خویش ببیند
ای تجلّیِ علی در تو، ولی سرّ تو مستور

ای دل ما به تو از منّت لطفت شده نزدیک
یارب از چشم بدان کوکبة دولتتان دور

 

قصائد رضوی- محمّدسعید میرزایی

تاریخ ارسال : چهار شنبه 6 آبان 1388
آخرین بازدید : یکشنبه 27 مرداد 1398
تعداد بازدید کننده : 614
دفعات مشاهده : 615
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

سرود ولادت امام هادی علیه السلام

ترجمه منظوم خطبه غدیر / سروده استاد غلامرضا سازگار (5)

سرود میلاد امام رضا علیه السلام

سرود میلاد حضرت معصومه سلام الله علیها

قال الهادی علیه السلام

فروتنی آن است که با مردم چنان کنی که دوست داری با تو چنان باشند.

(المحجة البیضاء: جلد 5، صفحۀ 225)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک