ای جان همه جهان رضاجان

 

ای فضل تو بیکران رضاجان
ای جنت جاودان رضاجان
ای جلوۀ لامکان رضاجان
مرضیّ و رضیِّ جان رضاجان
عالم ز پی‌ات روان رضاجان
ای آمده زآسمان رضاجان
جانِ دل و جان بمان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای سلسلۀ الذهب کلامت
از هر چه بلندتر مقامت
ای مستحب خدا سلامت
ای واجب عینی احترامت
خورشید، کبوتری به بامت
آه ای به رضا رسیده نامت
از خالقِ مهربان، رضا جان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای مقصدِ شوق کاروانها
دلها ز پی توأند و جانها
جان و دل پیرها، جوانها
مشهور تویی در آسمانها
وصف کرمِ تو بر زبانها
مشهور کرم، تو در جهان‌ها
عالم به تو میهمان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
**** 

جان در حرمِ تو پر گرفته
دل رفته ز جان خبر گرفته
پروانه شده، شرر گرفته
تا خاکِ تو را به بر گرفته
عالم سخنت به زر گرفته
گر خصم، رهی دگر گرفته
ماییم و تو همچنان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

مقبول خدا تویی رضاجان
خورشید هدی تویی رضاجان
شاه دو سرا تویی رضاجان
هم عینِ «رضا» تویی رضاجان
هم حسن قضا تویی رضاجان
جان و دل ما تویی رضاجان
عالم همه تن، تو جان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
**** 

ای گل ز تو رنگ و بو گرفته
چون غنچه ز غیر، رو گرفته
مه در حرمت وضو گرفته
مهر از رخت آبرو گرفته
اشک است و ره گلو گرفته
بغضم ره گفتگو گرفته
خود حرف دلم بخوان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

عرش‌ است مقام بارگاهت
ای چشم ملک به روی ماهت
من عابر کو‌چۀ نگاهت
قربان نگاه خیرخواهت
ای هر چه که هست در پناهت
من سر نکشم، به خاک راهت،
زین قبله و آستان، رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
**** 

هر چند که غرقۀ گناهم
شرمندۀ نامۀ سیاهم
آهویم و گمشده‌ست راهم
خود نیست جز این حرم پناهم
من جز تو ولیِّ خود نخواهم
ای قافله‌‌های اشک و آهم
دنبال تو مهربان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای جلوۀ آیۀ تبارک
ای تاج ولایتت به تارک
والشمسُ حَمامۀُ مزارِک
طوبی طوبی لمن زارک
الله أنارک و بارَک
دیدار تو بر جهان مبارک
ای بنده‌ات انس و جان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
**** 

توحید به شرط توست کامل
ای آینۀ فرشتهْ حامل
ای عرشیِ پاکِ نورْ محمل
محمود تو را همه خصائل
خورشیدی و چشمة فضائل
مهمان توییم و جمله سائل
قربان تو میزبان، رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای وارث مسندِ معارف
تا کیست به رفعت تو عارف
ای حسن تو مجمع اللطائف
دل در حرمت همیشه عاکف
جان گشته به گنبد تو طائف
ای بر تو به جملۀ مواقف
پیوسته درودمان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
**** 

هر چند که می‌کنم تأمّل
دل هجر تو کی کند تحمّل؟
جز بر تو کجا برم توسّل؟
تمثیل رضایی و توکّل
ای خاک قدوم تو همه گل
نام تو بر آسمان زده پل
از نور، چو نردبان، رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

تا سایۀ توست بر سر ما
چون نور خداست، رهبر ما
حبّ است و ولاست سنگر ما
کشتی نجات و لنگر ما
دوری ز تو نیست باور ما
طوبایی و سایه گستر ما
ای گلشن گلفشان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

خاک تو بقیعِ جانِ مردم
بحر کرمی و در تلاطم
ای طور کلیم در تکلّم
من خاک درت نمی‌کنم گم
ای سمت بهشت، باب هشتم!
نورِ حرمِ کریمۀ قم!
عطر تو به جمکران رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای بال و پر خیالهایم
ای شوق تو داده بالهایم
لطف از تو رسیده سالهایم
ای غایت احتمالهایم
پاسخ به همه سؤالهایم
آینده! گذشته! حالهایم!
چون از تو دهم نشان؟ رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

دارم ز ازل محبّت تو
دل بندة مهر و رأفتِ تو
در حشر هم از شفاعت تو
خواهم به بهشت، صحبت تو
گویم که به عزّ و رفعت تو،
راضی نشوم به زحمت تو،
گردم مفشان، بمان، رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

تا یافتم از تو«رُقعۀ الجیب»
شد حرز من از بلای هر عیب
نامت رقم خداست لاریب
گر بندۀ حضرتم مکن عیب
ای غنچۀ سر همیشه در جیب
ای سرِّ تو از خزائن غیب
قَدرت نشود عیان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای پاسخِ خصم پست داده
بر برمکیان شکست داده
ای دل به تو حق‌پرست داده
بر شیعه میِ الست داده
ای پاسخ هر که هست داده
مأمونِ به مکر دست داده
با علم تو ناتوان، رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای کرده به علم و فضل و تقوی
با دشمن خویش هم مدارا
توحیدِ تمام حق تعالی
تهلیل تویی ز بعد الا
جان تو غریب مثل مولا
دفن تو شبانه مثل زهرا
ای آینۀ نهان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

فی‌الارض تویی بقیۀ‌الله
از نور تو آن سوار در راه
تشریف تو گر چه نیست کوتاه
برگشتن مهدی از خدا خواه
ای عرش برین تو را قدمگاه
ماییم به اشک و ناله و آه
نزد تو به الامان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

آیینه‌ای از تو و مقامت
در عید، نماز ناتمامت
اسم اعظم تویی و نامت
ای آدمی و پری غلامت
در فضل گواه، خاص و عامت
هر لحظه ز دل رسد پیامت
دور از تو نمی‌توان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای قَد حَضَرَت صلاۀ  گفته
هر دم که اذان حق شنفته
در باغ خدا چو گل شکفته
سجّادۀ خود به اشک رُفته
شب نافله خوانده و نخفته
تا صبح عقیق اشک سُفته
دریای گهر فشان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای آمده در نماز باران
ای ابر جهان تو را به فرمان
ای داده به نقش شیرها جان
خود نیست محاجۀ تو آسان
انکار ولایت تو نتوان
منظور تویی به نور رحمان
از«علّمهُ البیان»، رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

یا نور امامنا الجوادِ
یا ملتجأی و مستنادی
حقٌّ بِولاکَ اعتقادی
اشفع لیَ فی‌ یوم معادی
یا نورٌ الی الجنۀ هادی
فی العرشِ نداءٌ فینادی:
قد طاب لک الجنان رضاجان
ای جان فرشتگان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

«من لاذبهُ الظبیۀ» فی القوم
من مذهبه الصلاۀُ والصوم
قد افلح من زارک فی النوم
أشتاقُک؟ فی الساعۀِ و الیوم
ای نور تو مقتدای هر قوم
«لا تأخذهُ سنۀ و لا نوم»
سلطان همه زمان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
**** 

سلطانی و بر فلک خراجت
در حُسن، مَلَک نهاده باجت
میراث علی است تخت و تاجت
با سکۀ مصطفی رواجت
با طب محمّدی علاجت
کس نیست حریف احتجاجت
مولای علی بیان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

«ماشاءالله» بر نگینت
ای نقش سجود بر جبینت
ای حسرتِ آسمان زمینت
ای دست خدا در آستینت
پیوسته ز عرش، آفرینت
تا کیست در آسمان قرینت
ای دورتر از گمان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

آه ای دهمین سپهر عصمت
خورشیدی و بیست و چار ساعت
از بهر نماز بسته قامت
آورده به جا هزار رکعت
نزد تو فرشتگان به حیرت
ای همچو علی شهید غربت
ای مهرِ نبی‌نشان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

قرآن نبی به حسن اظهار
شد ختم تو هر سه روز یکبار
جبریل تو را رسد به دیدار
نزد تو فرشته نسخه‌بردار
قرآن نبی به فعل و گفتار!
من سائل و تو کریم، ناچار
سائل ز درت مران، رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای نزدِ نبی عزیز دلبند
ای آینۀ بتولْ پیوند
ای حجّت بالغ خداوند
ای دشمن و دوست از تو خرسند
ای گشته به مکر خصم، دربند
قدر تو نبود آنچه گفتند
بالایی و بیش از آن رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

چون نور حسین، آسمانْ سیر
مسجد شده از تو کعبه و دیر
کی عاقبتم خدا کند خیر؟
کی در حرم رضا کنم سیر؟
محبوب دلم تویی تو لاغیر
ای وارث علم منطق الطیر
با آهو همزبان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

تا در حرم تو جا گرفتم
راه دگری کجا گرفتم
من از حرمت شفا گرفتم
چندین صله و عطا گرفتم
از پای فتاده، پا گرفتم
چون شرح دهم چها گرفتم
با این دل بی‌زبان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای از غم تو دل فلک، خون
چون شرح دهم غم ترا چون؟
خود دین خداست بر تو مدیون
ای وصف تو از کلام، بیرون
ای قلب زمانه بی تو محزون
زنهار! مبر به بزم مأمون
انگور سوی دهان، رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان
****

ای امّ تو نجمه رشک مریم
نام تو رضاست در دو عالم
مسموم شدی، گل مکّرم
ای پارۀ جسم پاک خاتم
«قد قُطِّعَت أمعائک بالسم»
اینک ز غمت نبی اعظم
دلخون شده در جنان رضاجان
ای جان همه جهان رضاجان
جان تو و شیعیان رضاجان

 

قصائد رضوی- محمّدسعید میرزایی

تاریخ ارسال : چهار شنبه 6 آبان 1388
آخرین بازدید : چهار شنبه 24 مهر 1398
تعداد بازدید کننده : 778
دفعات مشاهده : 793
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

نوحه خبر داغ با صدای شهروز حبیبی

محمود کریمی/ شعری برگرفته از یک ماه خون گرفته 13

محمود کریمی/نوحه‌ای برگرفته از یک ماه خون گرفته 12

شام غریبان.بیت رهبری/ محمود کریمی. شعر: استاد سازگار

قال زین العابدین علیه السلام

هر مؤمنی که چشمانش برای کشته شدن حسین (ع) گریان شود به طوری که اشک بر گونه‌هایش سرازیر گردد، خداوند به سبب آن، او را در غرفه‌های بهشتی جای دهد که روزگاران درازی را در آنها به سر برد.

 (میزان‌الحکمة: 4265) 

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک