آتشی از تب

مـن عبـد و بـرادر حسینـم               فــرمانده لشکر حسینـم
رزمنـــدۀ سنگــر حسینـم         لـب تشنـۀ ساغر حسینم
در یـــاری دوســت بـود و هستم
مشک و علم است و چشم و دستم

گـه ساقی و گاه پـاسدارم               گه میـرم و گــاه عبد یـارم
گه بر در دوست خاکسارم         میراث علی است ذوالفقارم
شیر استم و عابـد شبم من
شمشیر حسین و زینبم من

دو فـاطمه‌اند مـادر مــن               دو حجت حق بـرادر مـن
دو شیر زننـد خواهـر من         دو دسـت جدا ز پیکر من
همراه دو چشم اشکبارم
هر چار شدند وقف یارم

من قــرص مـه دو آفتـابم               مـن آینـــۀ ابـــوتــرابم
کرده است حسین، انتخابم         کز خون جبین کند خضابم
بـا آنکـه فتـاده هـر دو دستم
من دست امام خویش هستم

لطف و کرم است عادت من               بی‌دستی من عبادت مـن
خـون شیفتـۀ شهـادت من         هـر روز بـوَد ولادت مـن
مـا راست حیات جاودانی
ســرچشمۀ آب زنـدگانی

سوگند به کام خشک اصغر               سـوگند بـه خــون فرق اکبر
سـوگند بـه عتــرت پیمبر         سوگند به دست و تیغ حیدر
مشتــاق عمـــود آهنینم
ای خصم بیا، بزن، من اینم

ای بحــر چه قـدر بی‌حیـایی!               ای آب چقـــدر بـی‌وفـــایی!
ای موج بس است خودنمایی!         رو از چه به سوی من گشایی؟
مـن آتشی از تـب حسینم
من تشنة لب، لب حسینم

خـون جگـر و سبوی عباس                سوز عطش و گلـوی عباس
ســوگند بــه آبـروی عباس         ای آب میا بـه سوی عباس
بگـذار ز تشنگی بجـوشم
والله قسم تــو را ننـوشم

بـا آنکــه چـو بحـر در خروشم               بـر آب کـی آبــرو فـروشم
این مشک که هست بار دوشم         با اشک نهاده سر به گوشم
گوید که سکینه گشته بی‌تاب
مگـذار بـه خاک ریزد این آب

افسوس که خورد تیر بر مشک                یک قطره دگر نمانْد در مشک
فـــریـاد کشید از جگر مشک         شـرمنده شد از پیامبر مشـک
هر جرعۀ آن کـه ریخت بـر خـاک
می‌گشت دلم چو موج، صد چاک

«میثم» همـه جـا زبان ما باش                 فریــادِ به دلْ‌نهـان ما باش
از دیـده گهــــر‌فشان ما باش         سـوز دل دوستـان مـا باش
نظمت به جگر شراره ماست
حـرف دل پـاره پاره ماست

دو دریا اشک 1- غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : پنجشنبه 26 آذر 1388
آخرین بازدید : دوشنبه 6 تیر 1401
تعداد بازدید کننده : 2683
دفعات مشاهده : 2722
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

خبر داغ

عصر شعر عاشورایی / شعر خوانی محمد سعید میرزایی

رسم اهل ادب/ مداحی واجب، مداحی مستحب، مداحی حرام

حاج اصغرسعیدمنش / این دل تنگم عقده ها دارد...

قال رسول الله صل الله علیه واله و سلّم

همـانا در نهــان مـردم بـا ایمـان، معـرفت و شنـاختی نسبت بـه امــام حسیـن علیه السلام نهفته است.

(البحار: جلد 43، صفحه 271)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک