در مدح و مصیبت حضرت زین العابدین علیه السلام

ای تمــام آفــرینش تشنــۀ اشـک شبت
وی خـدا و خلق او مشتـاق یـارب یـاربت
ای مسیحـای دعـا در هـر نفس، لعل لبت
سینه‌های سوخته یک شعله از تاب و تبت
                               باب حاجت باب رحمت باب ایمان باب دین
                               قـطب عـرفان، سیّـدسجّـــاد، زین‌العابدین

ای مزار بی‌چراغت نـور چشم و چشم نور
ای منــاجات شبـت آل محمّــد را زبـور
سجده‌گاهت در عبادت طور نور و نور طور
چشم ظلمت از تو و روی منیـرت دور دور
                                حاجت خلـق جهـان در آستـانت ریخته
                                وحی ساعد در سماوات از دهانت ریخته

آفتــابـا مـاهتــاب از جـلوه رویـت خجل
طوبی از قد، جنت از رخ، لاله از بویت خجل
پــادشاهـان از گدایـانِ سـرِ کـویـت خجل
حلقه‌های سلسله ازدست و بـازویـت خجل
                             نیست تنهــا دوستان را دست بر دامان تو
                             دشمنان را هم طمع بر لطف و بر احسان تو

تو به خلـق و خـوی اعجـــاز پیمبـر می‌کنی
گـر بخــواهی در اســارت کـار حیدر می‌کنی
با دو دست بستـۀ خـود فـتح خیبـر می‌کنی
شام را در چشم دشمن، صبح محشر می‌کنی
                             دست تقـدیر تـو دست اقتـدار حیـدر است
                             بلکه هر انگشت تو یک ذوالفقار حیدر است

کـربـلا و کـوفـه و شـام بـلا رام تو بود 
دشمن بیـدادگر را وحشت از نام تو بود
تو میان سلسله نه، خصم در دام تو بود
فتح آل مصطفی از خطبـه شـام تو بود
                       چارده قرن است مسجد می‌کشد از دل خروش
                       می‌رسـد بــانگ انـا ابن مکـه‌ات دائم به گوش

سرگذشتت شعله‌ای در دل شد و از سرگذشت
شـام شـوم از کـربلا بهـر تو سنگین‌تر گذشت
کس نمی‌داند چه‌ها بـر آل پیغمبـــر گذشت
نـاقـۀ عـریانت از هر کـوچه و معبــر گذشت
                                 شامیان از کینه و طغیان شـرار انگیختند
                                 از فـراز بـام‌ها آتـش بـه فـرقت ریختند

ای ز چشم شیعه جاری خون ساق پای تو
آفتــاب فـــاطمه خــاکستر و سیمای تو
تـو چـراغ عـرشی و ویـرانه شد مأوای تو
خاک ویـرانه کجـا و صــورت زیبـای تو؟!
                         بــود در ویــرانه بــر رأس پــدر، چشـم تـرت
                         همچو بسمل بال زد در پیش چشمت خواهرت

تـو همای وحی بودی و پـرت را سوختند
لحظـه لحظـه سینۀ پـر آذرت را سوختند
نخل ایمان بودی و برگ و برت را سوختند
آخـر از زهـر ستـم پـا تا سرت را سوختند
                              گر چه دیدی صدْمه و آزار و محنت آن همه
                              قــاتلت داغ پــدر بــود ای عــزیز فـاطمه

سال‌ها بگذشت و بـودی هیجـده داغت به دل
سوختی یک عمـر همچون شمـع سوزان متصل
سینـه‌ات چــون خیمه‌های سوخته شد مشتعل
ای به وقت سجده خاک از اشک چشمان تو گل
                              بر تـو می‌گریم که بر گل‌های پرپر سوختی
                              هر کجا دیدی جــوان از داغ اکبر سوختی

بـاغبانی گـر به بـاغ لالـه‌اش می‌داد آب
تو به یاد کام عطشـان پــدر رفتی ز تاب
گریه می‌کـردی به یاد طفل معصوم رباب
بر لب خشک علی‌اکبر دلت می‌شد کباب
                                  می‌بریـدی گوسفندی را اگر قصاب سر
                                  یاد می‌کـردی ز تیـغ شمر و حلقوم پدر
 
کاش می‌شد قبر پاکت را بگیرم در بغل
همچو نـور ماه، خاکت را بگیرم در بغل
ساق پـای دردنـاکت را بگیــرم در بغل
زخم قلب چـاک چاکت را بگیرم در بغل
                      کــاش می‌شد شیعه برگـرد مـزارت می‌گریست
                     روز و شب پیوسته «میثم» در کنارت می‌گریست

دو دریا اشک 2 - غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : شنبه 28 آذر 1388
آخرین بازدید : یکشنبه 17 آذر 1398
تعداد بازدید کننده : 1455
دفعات مشاهده : 1506
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

سرود میلاد امام حسن عسکری علیه السلام

نوحه حضرت معصومه سلام الله علیها

سرود آغاز امامت امام زمان (عج)

سرود میلاد نبی مکرم اسلام حضرت محمد صلوات الله علیه

قال الجواد علیه السلام

هر که قبر عمّه ام را در قم زیارت کند، پاداشش بهشت باشد.

(البحار: 265/3/1)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک