بشیر

اهـل مـدینه! دگـر مـدینه نمـانید     جای گلاب ازدو دیده خون بفشانید
نـالـه دل را بـه آسمـان بـرسانید     بـا جــگر پـــاره پـاره روضــه بخـوانید
خون عوض اشک از دو چشم من آید
دخـت علـی بی حسین در وطــن آید

اهـل مـدینه! دگـر حسین ندارید     نـــوحه‌ســرایی کنیـد و اشـک ببارید
از جـگر ســوخته شــراره بــرآرید
    نیست عجب گر زغصه جان بسپارید
دشـت بلا لالـه‌گون ز خـون خدا شد
با لب عطشان سر حسین جدا شد

اهل مدینه! که دیده و که شنیده     کشته سخـن گوید از گلوی بریده؟
پهلـوی از تیـغ و تیـر و نیــزه دریـده
    سینـه به زیـر سـم ستـور که دیده
در غمِ آن زخم روی زخم نشسته
نالــه بـــرآید ز نیـزه‌های شکسته

اهــل مدینه! خبر دهید به زهرا     قافلـه داغ مـی‌رسند ز صحرا
پیشکش آورده بر تو زینب کبری     پیــــرهن پـاره پـاره پسرت را
من خبر آورده‌ام ز بــاغ گـــل یـاس
اهل مدینه! کجاست مادر عباس؟

اهـل مدینه! زنید بر سـر و سینه
    کیست که گوید به دختران مدینه
پشت در شهـر ایستـاده سکینه     او کــه نـــدارد بـــه روزگــار قـرینه
رخت عزا گریه می‌کند به تن او
پیکــر او گشتــه رنـگِ پیرهن او

اهل مدینه!سر شما به سلامت     نقش زمین گشت آسمـان امامت
بــر ســر نـی بـود آفتـاب قیـامت
    سر به سنان، تن به خاک داشت اقامت
قصه گـــودال قتلگــاه شنیدید
زیر لگد سینه شکسته ندیدید

اهـل مـدینه! دعـــــا کنیــد بـــه لیــلا
    کـز دم شمشیـر و تیـر و نیـزه اعدا
جسم جوانش شده است «اربا اربا»     پیکـــر او گشتـه مثــــل حنجـر بـابا
گشته جدا عضو عضوِ آن قد و قامت
مــادر اکبـــر ســر تـــو بــاد سلامت

اهـــل مـدینه! ربـاب از سفر آید
    با پسرش رفته بود و بی‌پسر آید
گل که ندارد، گلابش از بصر آید     شیر نه، خون دلش ز سینه برآید
لحظه دیـدار او بــه هـم بسپارید
همره خود طفل شیرخواره نیارید

اهـل مدینه! بشیـر تـاب نـدارد     جـز یـم اشـک و دل کباب ندارد
قصه پر غصه‌اش حساب ندارد     هر چه بپرسید از او جواب ندارد
آنچــه از ایــن کـــاروان داغ ندانید
در شرر آه «میثم» است، بخوانید

دو دریا اشک 2- غلامرضا سازگار  

تاریخ ارسال : شنبه 28 آذر 1388
آخرین بازدید : شنبه 28 اردیبهشت 1398
تعداد بازدید کننده : 1542
دفعات مشاهده : 1570
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

مناجات ماه رمضان

سرود میلاد امام حسن مجتبی علیه السلام

مناجات ماه رمضان

قال رسول الله صل الله علیه و آله و سلّم

حسن از من است و من از اویم؛ هر که دوستش بدارد، خداوند دوستدار او است.

(بحارالأنوار: جلد 43، صفحه 306)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک