پنج تن

ای پســر اول زهـــــــرا حســن                    سیــــدنـا سیــــدنـا یـــا حسن
صــورت تـو ســوره فـرقـان و نور       چشــــم بـــد از روی دل‌آرات دور
عفـــو خـــدا شیفتــــه یــاربت       عـــاشـق «العفـــو» نمـــاز شبت
وصـف تــو ممـکن نبوَد بـا سخن       تو حسنـی تـــو حسنـی تـو حسن
طلعــت زیبــات شــده بــاغ گـل       از اثــــر بـــوسۀ ختـــــم رســل
جــای تـو آغـوش رسـول خداست       مرکب تـو دوش رســول خــداست
بهــر تـو ای مهــر تــو خیـرالعمـل       دوش محمّـد شده «نعــم الجمـل»
تا تو نهی پـای بـه پشتـش، رسـول       مـانده خـم و سجده خود داده طول
آنکه دهد شهـد بـه وحـی از دو لب       از لـب شیرین تـو نـــوشـد رطـب
روی تــو آیینــۀ حســن‌آفــــرین       یک حسن و این همه حسن؟- آفرین!
چـــارم آن پنجـی و در چشــم من       پنــــج تنــی پنــج تنـی پنـج تن
جـود تــو از چشمـۀ بـی‌ابتـداست       سفـــره تـو مُلـک وسیـع خـداست
ای همه با دشمن خود گشته دوست       خنــده تــو پــاسـخ دشنـام اوست
خشـم عدو تـا بـه تـو شدّت گرفت       مهـر تـو ازخشـم تـو سبقـت گرفت
هـر کـه شـرف از کــرم آرد بـه کف       دسـت تـو بخشیـده کــرم را شـرف
نیـست بـه وصـف تـو رسا صحبتم       غــــرق شـــدم در عــرق خجلتـم
خــالـق خـلقـی و خــــدا نیستی       فـوق ملَـک، فــوق بشـر، کیستی؟
صبــر تـــو شایسته‌ترین ابتلاست       صلح تو یـک نهضت کـرب وبلاست
حیــف کــه کشتند تـو را دوستـان       خـــار ستــــم در جـگـرِ بــوستان
شیـــر خـــدا را پسـری یـا حسن       از همــه مظلـــوم‌تــری یـا حسن
ای تــــو جگــر پــاره پـــاره جگر       در بغـــل مـــادر و جــــد و پـدر
«جعده»‌ات ار چه دشمن جانی است       قاتل تـو «مغیـره» و «ثـانی» است
قلب تـو در کوچه شد ای جـان پاک       چـون سنـدِ بـاغ فدک چـاک چاک
ســــوز درون از سخنــت ریــختـه       خــون دلــت از دهــنـت ریـختـه
آه تــــو از بــس شـــرر افــروخته       زهـــــر ز ســوز جگـــرت سوخته
نخـــل وجــودت به تب و تاب شد       آب شـــد و آب شـــد و آب شــد
حلــم ز داغ تـــو زمیـن‌گیـــر شـد       لالـــه تشییــع تنــت، تیـــر شـد
آن همـه تیــــــر ای پســر فاطمه       رفــت فـــــرو در جگـــر فــاطمه
خــار چــو بـر برگ گل یاس ریخت       خـــون دل از دیـده عبـاس ریخت
ای سنـد غـــــربت تـــو قبـــر تو       صبــر شـده خـونْ جگـر از صبر تو
اشـــک بـــده تــا کـه نثـارت کنم       گــریه چـو شمـع شـب تـارت کنم
خـاک رهِ میثمتـان، «میثـمم»
بــا غمتان در دو جهان خرّمم

دو دریا اشک 2 - غلامرضا سازگار


تاریخ ارسال : شنبه 28 آذر 1388
آخرین بازدید : سه شنبه 19 آذر 1398
تعداد بازدید کننده : 2394
دفعات مشاهده : 2468
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

سرود میلاد امام حسن عسکری علیه السلام

نوحه حضرت معصومه سلام الله علیها

سرود آغاز امامت امام زمان (عج)

سرود میلاد نبی مکرم اسلام حضرت محمد صلوات الله علیه

قال الصادق علیه السلام

کسی که در پی برآوردن نیاز برادر مؤمن مسلمان خود باشد، تا زمانی که در فکر نیاز اوست، خداوند در پی (برآوردن) نیاز وی باشد.

(أمالی‌طوسی: 97/147)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک