موسسه هنر و ادبیات هلال

در مدح ولادت رسول اکرم صل الله علیه واله وسلم

ای چشــم عــرشیان بـه زمین جـای پای تو     گـــردون بــه زیــر سایـۀ قـد رسای تو
در آن زمان که حرف زمان و مکان نبود     آغـوش لامکـان بـه یقیـن بـود جـای تو
قــرآن دهــد نشـان کـه بـود روز و شب مدام     ذکــر خــدا و کـــار ملایــک، ثنــای تـو
آغوش جان گشوده اجابت در آسمان     ازدسـت داده صبـر، به شوق لقای تو
تنها نه مهر و مه،نه سماوات،نه زمین     گشتنـد انبیـــا همــه خلـق از برای تو
تو بحــر بـی نهایت حقـی و هم چنان     بـی انتهــاست رحمـت بـی انتهای تو
هـر بـرگ لالـه را بـه ثنـایت قصیده ای     هـر بلبلـی بـه بـاغ، قصیـده سـرای تو
موسی ز هوش رفته به طور از تکلمت     ریـــزد مسیــــح از نـفـس دلــــربای تو
حبل متین عالم خلقت شود به حشر     آرنـد اگـــر به دست، نخـی از ردای تو
باشـد گــل مقـدس آدم بـدان جــلال     یک جرعه زآب جو،کفی ازخاک پای تو
خیــل ملــک کــه خلقتش از حاصــل تــو بود
قصدش ز سجده، سجده به آب و گل تو بود

**** 

تـــوحیـد از کــــلام لطیفــت، روایتـــی     قرآن خوداز صحیفۀ حسنت،حکایتی
محشرشود بهشت وجهنم،ریـاض گل     بگشایــد ار بــلال تـو چشم عنایتی
روزی کـه انبیــا بــه صف حشر بگذرند     جز رایت تو برسرشان نیست رایتی
گو نخل هـا قلم شـود و برگ ها کتاب     نَبــوَد کتــــاب منقبتــت را نهــایتــی
جــز طلعـت منیـر تو و عترت تو نیست     در عالـــم وجـــــود، چـــراغ هدایتی
در حشــر نیست راه نجــاتی برایشان     حتـــی ز انبیــا نکنــی گــر حمایتی
درحشر،خلـق رابه شفاعت نیازنیست     آیــد اگـــر ز چشــم بـلالت کنــایتی
جان جهان به پاش بریزم،اگرکم است     خــواند هـر آنکـه از تـو بـرایم روایتی
بیـش از پیمبـران ستم آمد به حضرتت     لبخندهــا زدی و نکـــردی شکایتـی
در مصحـف جمــال تــو کــردیم سیرها     جــز آیــــه هـای نــــور ندیدیـم آیتی
سوگند می خـورم که ندارم  نـداشتم     غیـــر از ولایــت تــــو و آلت، ولایتـی
یک قطره زآب جوت به صد یم نمی‌دهم
یک تـار مــوت را بـه دو عـالم نمـی‌دهم

**** 

نـام احد کـه نام خداوند سرمد است     میمــی بـر آن اضافه شـده، اسم احمد است
آدم کـه گشت توبـه او نـزد حق قبول     از فیـض «یا حمیدُ بحق محمـد» است
بــــا دیـــدن جمـال تـو خوبـان دهـر را     در دل امید باغ جنـان داشتن بد است
دسـت تــو ظــرف رحمت بی انتهای هوست     هـر چه خـدا به خلق ببخشد، از این ید است
مقصود بـاغ و لاله و حور و قصورنیست     اهل بهشت را سرکوی تو مقصداست
پیـش از هبـــوط آدم و حـوا بـه خط نور     دست خدا نــوشت: محمّد مؤید است
ذکــر خــدا و ذکـر ملک تـا قیام حشر     پیوسته بر شمـا صلــوات مجـدد است
بر سر در بهشت و جهنـم نـوشته اند     بغض تـو نـار و مهر تو خلد مخلد است
تفسیـر یـــک حدیـث ز میـم دهـان تـو     بـالله نیـاز مـن بـه هـزاران مجلـد است
گفتــم بــه بــزم قـرب الهـی قدم نهم     دیدم که نغمۀ صلواتت خوش آمداست
ای چهـــــرۀ بــــــلال تــــو بـــاغ بـهشت من
این «میثم»، این تو آن همه افعال زشت من
 
بهار امامت 2 – غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : چهار شنبه 12 اسفند 1388
آخرین بازدید : چهار شنبه 27 دی 1396
تعداد بازدید کننده : 1027
دفعات مشاهده : 1116
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

تلفن گویای مذهبی سراسری هلال

قال علی علیه السلام

هر که خوش‌نیت باشد، روزیش زیاد شود.

(البحار:جلد103، صفحه 21)

مسئله روز

 

مسئله : اگر نداند که بدن یا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحیح است (آقای مکارم:... اما اگر قبلاً باخبر بوده و فراموش کرده و با آن نماز خوانده باید نماز را اعاده کند خواه در وسط نماز یادش بیاید یا بعد از نماز و اگر وقت نماز گذشته باید قضا کند.) (از این قسمت تا آخر مسأله در رسالۀ آقایان بهجت و تبریزی ذکر نشده است.) ولی احتیاط مستحب آن است که اگر وقت دارد، دوباره آن نماز را بخواند.

آیت‌الله سیستانی: اگر کسی یقین دارد که بدن یا لباسش نجس نیست و بعد از نماز بفهمد نجس بوده، نمازش صحیح است.

 

(توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 802)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک