موسسه هنر و ادبیات هلال

در مدح امام صادق علیه السلام

ای علـم خـدا در نـفــس روح فـزایت     ای بوسه زده صدق به خاک کف پایت
آغـوش خـدا بـــاز بـه هنگام دعـایت     لبریـز شده ظـــرف زمــان هـا ز ثنـایت
عالم همه لب‌تشنه تو، دریای علومی
استـاد کلیــم الله و عیسـای علـومی

تو نخل علـوم استی ودانش رطب تو     آیــــات خـــدا شیفتــۀ لعــل لــب تــو
خورشیدچراغی است به بزم ادب تو     تا هست شب و روز بوَد روز وشب تو
علم است یکی لاله ز بستان وسیعت
تـا حشـر، اســاتیـد جهــاننـد مـطیعت

دریای کمالات، یکی جرعه ز جامت     توحید زده بوسه به لب های هشامت
آیـــات خــــدا دانــۀ مـرغ لـب بامت     جبریـل امیـن مست ز صهبـای کلامت
تو شعلـۀ روشنگـر مصبـاح هدایی
تو نخل شکوفا شدۀ خـون خدایی

عترت به تو می بالد و قرآن به تو نازد     نازند به ایمان همه، ایمـان به تو نازد
علم و ادب وحکمت و عرفان به تونازد     والله قســـم، داور منــان بـه تــو نازد
تـــو علمـی و انصـار تــو دور تـو رواقت
در هر دو جهان طاق بوَد مؤمنِ طاقت

بی‌مهر تو بر نخل ولایت ثمری نیست     بی نطق توازخون شهیدان اثری نیست
بی نورتو برگمشدگان راهبری نیست     غیر ازسر کوی تو به عالم خبری نیست
از شدت ایمان به تو بودش چو توسل
شد آتش سوزنده به هارون درت گل

رخسارتوخورشیددل اهل یقین است     وصف تو به پیشانی قرآن مبین است
اخبار و روایات تـو سرمایـۀ دین است     گلخانۀ فقه توسماوات و زمیـن است
استاد چو حمران تـو دیدند، ندیدند
چـون جابـر حیـان تو دیدند، ندیدند

پـرواز دعـا بستـه بـه آییـن تو باشد     شیرینـی جـان از لب شیرین تو باشد
جبریـل امیـن بنـدۀ تمکیـن تو باشد     آییــــن مــــن آیینــــۀ آییــــن تـو باشد
جز مذهب حق تو، به قرآن، به پیمبر
لا مذهبـیِ محـض بـوَد مذهب دیگـر

قــرآن همــــه رازی کـه بـوَد زیـر زبـانت     آیـــات خـــدا ریختـه از دُرج دهانت
سوگندبه قرآن همه وحی است بیانت     مهمـان به سر سفرۀ علم است جهانت
نه شافعی و مالکی و حنبلی‌ام من
والله قســم پیــــرو آل علـــی‌ام من

حکمت شده لطف وکرم حضرت صادق     دانشگـه قــرآن، حـرم حضـرت صادق
جاری است مسیحاز دَمِ حضرت صادق     علم است به ظلِّ علم حضرت صادق
علمش همه نور است به طور دلِ آگاه
نوری است که فـرموده خدا یقذفه الله

اولاد پیمبـــر همـه نـــورنـد کــه نـورنـد     یک سلسله زین طایفه دورندکه دورند
اینـان بـه دو دنیا همه کورند که کورند     پـامال صـف حشـر چو مورند که مورند
هفتـاد و دو فرقه که هلاکند، هلاکند
یک فـــرقه فقـط اهل نجاتند که پاکند

تاچند به این سوی و به آن سو نگرانید     قـرآن بگشاییــد و بخوانیـد، بخوانیـد
خـود را همـه بـــر آل محمـد بـــرسانید     آن فرقـه کـه از اهـل نجاتنـد، بدانید
والله قســم ذریّــۀ پـــاک رسـولنـد
نسل علی و حضرت زهرای بتولند

والله بـــوَد راه خـــدا، عتــرت و قرآن     پیغمبـــر مــــا داده نـــدا عتـرت و قرآن
بنوشته به خون شهدا عترت و قرآن     یک لحظه زهم نیست جداعترت وقرآن
میثم درِ این خانه نجات است نجات است
خـــاک درشـان خوب‌تر از آب حیـات است

بهار امامت 2 – غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : چهار شنبه 12 اسفند 1388
آخرین بازدید : چهار شنبه 27 دی 1396
تعداد بازدید کننده : 1180
دفعات مشاهده : 1237
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

تلفن گویای مذهبی سراسری هلال

قال علی علیه السلام

هر که خوش‌نیت باشد، روزیش زیاد شود.

(البحار:جلد103، صفحه 21)

مسئله روز

 

مسئله : اگر نداند که بدن یا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحیح است (آقای مکارم:... اما اگر قبلاً باخبر بوده و فراموش کرده و با آن نماز خوانده باید نماز را اعاده کند خواه در وسط نماز یادش بیاید یا بعد از نماز و اگر وقت نماز گذشته باید قضا کند.) (از این قسمت تا آخر مسأله در رسالۀ آقایان بهجت و تبریزی ذکر نشده است.) ولی احتیاط مستحب آن است که اگر وقت دارد، دوباره آن نماز را بخواند.

آیت‌الله سیستانی: اگر کسی یقین دارد که بدن یا لباسش نجس نیست و بعد از نماز بفهمد نجس بوده، نمازش صحیح است.

 

(توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 802)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک