موسسه هنر و ادبیات هلال

باغ بهشت (نوحۀ دهم)

ای آنکه تــو در غربت           سر به گریبان داری
در خلـوت خود شبها           شـام غریبـان داری

از تربت تو عیسی، اکسیر شفا دارد
                                      موسای کلیم اینجا، دستی به دعا دارد
از کوی تـو راهی تا، میقات خدا دارد
                                      تــو نـوری و در دلها، پیوسته مکان داری
ای آنکه تــو در غربت           سر به گریبان داری
در خلـوت خود شبها            شـام غریبـان داری

ای شـــرط ولای تو، شیرازه‌ی توحیدم
                                        وقتی که ضریحت را، بوییدم و بوسیدم
من خیـل مـلائک را، گـردِ حرمت دیدم
                                       تــو بـاغ بهشتـی از، گلــزار جنان داری
ای آنکه تــو در غربت           سر به گریبان داری
در خلـوت خود شبها           شـام غریبـان داری

ای مهــر تــو عـــالم را، زاد سفــر و توشه
                                   وز خرمنِ فیض خود،بخشیده به ما خوشه
خواهی ز خدا هـر شب، دیـدار جگرگوشه
                                   در حســـرت دیـدارش، چشـم نگران داری
ای آنکه تــو در غربت           سر به گریبان داری
در خلـوت خود شبها           شـام غریبـان داری

ای چـرخ و فلک گـردان، با گردش انگشتت
                                  ای قائمه‌ی خلقت،هستی همه در مشتت
نبـود عجـب از دشمن بـا زهر ستم کُشتت
                                  میــــراث شهــادت از، گلگـــون کفنان داری
ای آنکه تــو در غربت           سر به گریبان داری
در خلـوت خود شبها           شـام غریبـان داری

خــارم مــن و می‌گــردم، در طَـــرف گلستـانت
                              ای چشمه‌ی فیض حق، چشم من و احسانت
ای دستــه گـــل زهـــرا، دسـت من و دامـانت
                              ای آنکــه بـــه دست خــود، سـرخطّ امان داری
ای آنکه تــو در غربت           سر به گریبان داری
در خلـوت خود شبها           شـام غریبـان داری

چون شمع وفا عمری در سوز و گدازی تو
                                    معنـــای شـب قـــدری، در پرده‌ی رازی تو
دور از وطنــی امّـــا، همســـایه نــوازی تو
                                    تـو رأفـــت پیـــدا و الطـــــاف نهــــان داری
ای آنکه تــو در غربت           سر به گریبان داری
در خلـوت خود شبها           شـام غریبـان داری

ای شاهد آزادی، ای کشته‌ی حق‌گویی
                                     از مــا همه عصیان و، تقصیر و سیه‌رویی
از ما همه بی‌مهری، وز تو همه دلجـویی
                                     پیـــوند وفــــا آری، بـا هـر رگ جـان داری
ای آنکه تــو در غربت           سر به گریبان داری
در خلـوت خود شبها           شـام غریبـان داری

در بــاغ تماشایت، ای گـل به خدا خارم
                                      بر سینه زدم عمری، با دست خطـاکارم
خواهم نشود دیگر، سنگین‌‌تر از این بارم
                                      دانـم کـه عنایت‌ها، با خسته دلان داری
ای آنکه تــو در غربت           سر به گریبان داری
در خلـوت خود شبها           شـام غریبـان داری

مسافران صفر - محمد جواد غفورزاده (شفق).
تاریخ ارسال : دوشنبه 17 اسفند 1388
آخرین بازدید : سه شنبه 24 مهر 1397
تعداد بازدید کننده : 1781
دفعات مشاهده : 1839
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

عصر شعر عاشورایی / شعر خوانی محمد سعید میرزایی

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک