در ولادت و مدح حضرت زینب سلام الله علیها

سـلام فاطمـه! مـرآت داور آوردی
زهی که خون خدا را پیمبر آوردی
ببـال کـــوثـر احمد که کوثر آوردی
بــــرای حیـدر کــرار، حیـدر آوردی
                       به روی دامن تو شیرْدخت شیرِخداست
                       درون سینــۀ او قلــبِ سیـدالشهداست

سپهــر عصـمت! کوکب، مبارکت باشد
تحـیـت از طـــــرف رب مبــــارکت باشد
عجب شبی بوَد امشب، مبارکت باشد
شــب ولادت زینــب مبــــارکت بــــاشد
                           محمّد آمده یا حیدر است این دختر؟
                           بگـو که فاطمۀ دیگــر است این دختر

فــرشتگــان! همـه از جــای خــود قیـام کنید
کنــــار فـاطمـــه بـــــر زینــب احتــــــرام کنید
به خاک مقدمشان سجده صبح و شام کنید
همـــه بـــه فـاطمـه و دختـــرش سلام کنید
                           تمـام فاطمه زیـن اب است این دختر
                           ادب کنید همه، زینب است این دختر

کــریمه‌ای که کرامت به او برازنده است
شرف، جلال، زعامت به او برازنده است
نجـــات اهـل قیـامت بـه او برازنده است
خدا گـواست: امامت به او برازنده است
                   شکوه حیدری‌اش بین، مگو که حیدر نیست
                   خطــابه‌خوانــی او کــم ز فتــح خیبـر نیست

هنوز شیر ننوشیده ذکر حق سخنش
ز شیـر بهتـر، نـــام حسین در دهنش
شمیم فـــاطمـه آیـد ز بــوی پیرهنش
روان و روح بـــــزرگ حسیـن در بدنش
                              ز مهد آمده هم‌سنگرِ امام حسین
                              نگــاه دوخته بر حنجر امام حسین

کسـی کــه بـــر سـر عالم علم زند، این است
کســی کـــه حکــم خـدا را رقـم زند این است
کسی که نقش شیاطین به هم زند این است
کســی کـه شعلـه به کاخ ستم زند این است
                            زبان زندۀ حیدر خطابه‌خوان خداست
                           پیــــــام‌آورِ پیغــــــام‌آورانِ خــــداست

الا زمام سخن همچنان به فرمانت!
نگـاهبــان شهیــدان! خدا نگهبانت
محمّـد و علـی و فـاطمه ثنـاخوانت
تو زینبــی، پدر و مادرم به قـربانت!
                         عجب نه، گر به حضورت علی قیام کند
                        سـر حسین، سـر نـی به تو سلام کند

نگفـته‌های علـی جملــه جملـه بـر لـب توست
کــلاس فــاطمه- مکتـب نــرفتـه- مکتب توست
شبی که ماه در آن آب می‌شود، شب توست
تــو آسمـــانـی و رأس حسیـن، کـوکب توست
                    تو مریم دو مسیحی که شد جدا سرشان
                    مسیـــح بــوسـه گــذارد بـه زخم پیکرشان

کسـی کــه بــر تــو کند اشک خـود روان ز دو عیـن
به حق که هم به حسن گریه کرده، هم به حسین
چــــرا کـــــه هســت تمــــام وجــــود تـــو، حسنین
گــــریستن بــه تــــو هــــم دیـن مـــا بــود، هم دیْن
                    تو با شهامت و صبرت، حسینی و حسنی
                    حسینـی و حُسینـی، نـه، تمـــامِ پنج تنی

ولادت تــــو خبــــر از محــــرم آورده 
به درگهت سر تسلیم، عالـم آورده
بـه پیشگــاه تـو تعظیم، مریـم آورده
نه، در حضــور تو مردانگی کم آورده
                            به پیش سیل بلا کوه محکمی زینب
                            زنــی و ســـرور مـردان عالمی زینب

الا ســلام خـــداونــد بـــر ســرآغازت
چهــل عروج ز خود تا خداست پروازت
بـه هـر خطـــابـه هـزاران هزار اعجازت
سـر حسین بـه بالای نـی، سرافرازت
                          اســارت تو کمال شهادت شهداست
                         خطابه‌های تو رمز سعادت شهداست

تـــو آسمــــان جــلال کرامتــی زینب
تــو پـاســدار مقـــــام امامتــی زینب
تــو مـادر شهـــدا تـــا قیامتــی زینب
قدت خمید، ولی راست قامتی زینب
                       چه می‌شود ز کرم ای محیط صبر و رضا
                        کـه نخــلِ «میثـم» آلـوده را کنی امضا؟

صدف نبوّت 3 - غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : شنبه 4 اردیبهشت 1389
آخرین بازدید : چهار شنبه 28 آذر 1397
تعداد بازدید کننده : 1577
دفعات مشاهده : 1638
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

مناجات آتش مهر/ اجرا: حسین فتحی/ شعر: استاد سازگار

حضرت زینب(سلام الله علیها)/شعر و اجرا؛ احمد بابایی

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک