در مدح امام هادی علیه السلام


ای به همه هـادیـان تو هادی و رهبـر     حـجت حـقّ و دهــم وصـی پیـمبر
هــم علــی چــــارم از محمّــد سوم     هم دُرِ نُـه‌ بحـرنـور و بحرِ دو گـوهر
ابــن رضــــا هـادی النقـی ولـی الله     نجـــل علــی، زادۀ بتــول مطهــر
عمــر کمـت بیشتــر ز عمـر زمـان‌هـا     فیض دمت روح صد مسـیح به پیکر
مــاه جمــال تو گشتـه غـرق ستــاره     از اثــر بـــوســۀ جــــواد مـکــرر
ســامــره‌ات قبلـــۀ قلــوب ملایـک     صحـن تـــو از مسجدالحرام، فراتـر
مثــــل نبـی مـاه را کنی بـه دو نیمه     مثـــل علـی می‌‌کَـنی ز جـا درِ خیبر
مثــل حسن صبر می‌کنی به مصـائب     مثــل حسینت تــوانِ نهضـت دیگر
کـفش غـلام تو بـه که صـد «متوکل»     بهــر تـواضـع نهنـــد بر کف آن سر
جامعـه دارد «دعـای جـامعه» از تــو     ای بــه فدای تـو جمـع اول و آخــر
جـامعـه یعنــی شنـاس نـامۀ عتـرت     جـامعـه یعنـی کـلام حضــرت داور
جـامعه یعنـی هـزار گـردونْ خـورشید     جـامعـه یعنـی هــزار دریــا گوهـر
جـامعه یعنـی همــان عصــارۀ قـرآن     جـامعه یعنـی همــان تبلـورِ کـوثـر
جـامعـه یعنــی تمــام نــور نبـــوّت     جامعه یعنـی مقــام احمــد و حیدر
جـامعه یعنـی حیـات شیعـه بـه دنیـا     جامعه یعنی نجـات خلـق به محشر
طـاعت خلـقت بــدون مهــر تـو فردا     بــــا گنــه کــلّ خلـقت است برابر
مـؤمـن، بــی مهـرتــان نـدارد ایمـان     حتـی سلمــان و هم جنـاب ابــوذر
گرچه ز تو دورم ای به من همه نزدیک!                    گـویـی بگْـرفتـه‌ام مـزار تــو در بـر
طایــر جــانـم شـده مقیــم حـریمت     مــرغ دلم مـی‌زنـد به سـامره‌ات پر
وای به عبـاسیان کـه بـا تـو چه کردند     از ره بیــداد، آن گـــــروه ستمـگـر
از متــوکـل کشیــدی آنـچـه کشیدی     بیشتــــر از ایـن ورا نبـــود میسـر
بــا چـه گنـه بــرد سـوی بـزم شرابت     ای بــدنت پــاکتـــر ز روح مطهــر
از مـی رجـس و پلیـد خـویش تعـارف     کرد بــه تـو ای عـزیـز فاطمه، سـاغر
کاش که می‌ریخت آسمان به زمین خون     کـاش کـه می‌شـد زمیـن شـرارۀ آذر 
ای تــو جگــر پــــارۀ جــواد الائـمـه               وی جگـرت پـاره پاره چـون گلِ پرپر
بــــاور شیعـــه نبـــود کـز اثــرِ زهر     از جگـرت بـا نفـس شـراره کشد سر
گــرچه بــه جـانت رسید زخـم مداوم     پیکـر پاکت بـه خـون نگشت شناور
رأس منیــرت دگــر چــو جــد غریبت     بــا لب عطشـان جدا نگشت ز پیکر
گـرچـــه کشـاندند سـوی بـزم شرابت     گشت به تودم به دم جسـارت دیگر 
چــوب نـــزد بــر لبـت دگــر متـوکل     در ملاء عــام نــزد دختـر و خـواهر
سوز بده تا همـاره اشـک بریزد
دیدۀ «میثـم» بــرای آل پیمبر

مرآت ولایت 3- غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : دوشنبه 31 خرداد 1389
آخرین بازدید : دوشنبه 17 مرداد 1401
تعداد بازدید کننده : 4285
دفعات مشاهده : 4582
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

خبر داغ

عصر شعر عاشورایی / شعر خوانی محمد سعید میرزایی

رسم اهل ادب/ مداحی واجب، مداحی مستحب، مداحی حرام

حاج اصغرسعیدمنش / این دل تنگم عقده ها دارد...

قال رسول الله صل الله علیه واله و سلّم

همـانا در نهــان مـردم بـا ایمـان، معـرفت و شنـاختی نسبت بـه امــام حسیـن علیه السلام نهفته است.

(البحار: جلد 43، صفحه 271)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک