در بعثت حضرت رسول اکرم صل الله علیه واله و سلم


پیمبران همه از جای خود قیام کنید
نماز رو بـه سوی مسجدالحرام کنید
ز نـام نامــیِ پیغمبــر احتـرام کنید
می طهور به دست خدا به جام کنید
سپس به غار حـرا رفته، ازدحام کنید
ز جان و دل به رسول خدا سلام کنید
                               شب امید شمـا و شب نویـد شماست
                               ادب کنید کـه عید خدا و عید شماست

پیــام فتـح و نـویــد ظفــر مبارک باد
دعـای عـمــر شمــا را اثـــر مبارک باد
خجسته عیـد بشـر بــر بشـر مبارک باد
تمام شـد شـب هجـران سحر مبارک باد
خجسـتـه بــعثت پیغامبـر مبــارک باد
به جن و انس و ملک، این خبر مبارک باد
                                   خبر دهید که عید اخوّت آمده است
                                   خزان گذشت، بهار نبوّت آمده است

خبر دهید امم را کـه فتح باب شماست
خبر دهید کـه پایان اضطـراب شماست
خبر دهید کـه آغــاز انقــلاب شماست
خبر دهید که توفیق بی‌حساب شماست
خبر دهید که اسلام دین نـاب شماست
خبر دهید کتـاب خـدا کتـاب شماست
                             خبر دهید که ختم رسل بشیر شماست
                             خبر دهید کـه مـولا علی امیر شماست

خبر دهید که «اقرء» به مکه نازل شد
خبر دهید که «اضرب» شعارِ باطل شد
خبر دهید که قانـون عـدل، کامل شد
خبر دهید که قـرآن چـراغ محفل شد
خبر دهید: مـریدان! مراد حـاصل شد
نـــزول ســورۀ «یـا ایّها المزمّل» شد
                    رسد زکوه و در و دشت و سنگ و نخل و گیاه
                    صـــــدای زمــــزمــــۀ لا الـــــه الا الله

بخــوان محمّـد! آوای تـــو صــدای خداست
بخوان کــه هـر چـه بخـوانی، پیام آخرِ ماست
بخوان‌بخوان که هماهنگ با تو ارض و سماست
بخوان بخوان کـه از اوّل بشر تـو را می‌خواست
قیــام کـن کــه قیــامت قیــامـتِ کبــراست
قیـام کــن کــه کنـد عـدل با تو قـامت راست
                                    تو را دهند ندا راهیـان وادی نـور
                                    تو را زنند صدا دختران زنده به گور

تو منجی همـه بـا انقراض دنیایی
تو بـا فـروغ خداییـت عالـم‌آرایـی
تو تا قیــام قیـامت، پیمبــرِ مایی
تو یار خلق به دنیایی و بـه عقبایی
تو رهبر همگانـی، اگـر چـه تنهایی
تو در تمـام ملل، مـاه انجمن‌هایی
                               بخوان که قدر و مقام و جلالتت دادیم
                               رُسـل نیـامده، حـکـم رسـالتت دادیم

محمّد ای به تو از ذات پـاک حیِّ ودود
همـاره بــاد سـلام و همـاره بـاد درود
خدای بود و تو بودی، جهان نبـود نبود
عدم به میمنت خلقت تـو یـافت وجود
خدا به نور تو از روی خویش پرده گشود
بشر به یمن تو بر خاک، روی طاعت سود
                                  جزیرةالعرب از نظم تو گرفت نظام
                                  جمال تـوست چراغ تجلّـیِ اسلام

پیمبـران عظمـت یافتنـد بـا نامت
دمیده در همه عـالم فروغ اسلامت
رسید سنگ ملامت ز هر در و بامت
زدند طعنه و دادند سخت دشنامت
زهی مکارم اخلاق و لطف و اکرامت
نگشت تلخ ز بیـداد دشمنان کامت
                          اگر چه سنگ عدو گشت پاسخ سخنت
                          زدی تبسم و خون بود جـاری از دهنت

چهارده صده روشن چراغ حکمت توست
چهارده صده قـرآن پیـام وحـدت توست
چهارده صده جاری بحـار رحـمت توست
چهارده صده پاینــده نـام امّـت تـوست
چهارده صده بر کف لـوای عتـرت توست
چهارده صده بر امّت ایـن وصیّت توست
                              که ای تمـامی امـت منـم پیمبرتان
                              منم پیمبر و مولا علی است رهبرتان

علی وصی مـن است و علی ولـی خداست
علی ســراج منیــر و علــی چراغ هداست
علی رکوع و سجود و علی سـلام و دعاست
علی است با حق و حق در پی علی پویاست
علی حقیقت حـق، حـق بـدون او تنهاست
علی، علی، علـی آری علـی امــام شماست
                              بنای دین بقایش که هست عالمگیر
                              یکـی ز غـار حـرا دیگـری بود ز غدیر

یقین کنید کـه مشکـل‌گشا علی است علی
یقین کنید کـه دسـت خدا علی است علی
یقین کنید فقــط مقـتــدا علی است علی
یقین کنید که شمس‌الضحا علی است علی
یقین کنید کـه صـاحب لوا علی است علی
یقین کنید امـــام شمــا علـی اسـت علی
           قسم به ذات خدایی کز اوست هرچه که هست
           یقیـن کنیـد کـه اسـلام بــی‌علـی کفــر است

حقیقتی است کـه کتمان آن بـوَد تـکفیر
قسم بــه آل محـمّــد، بـه آیــۀ تطـهیر
قسم بـه آنچـه قـلـم کـرده از ازل تحـریر
کـه دســت قـدرت پـروردگار حـیِّ قـدیر
شناسنامـۀ مــا را زده اسـت مهــر غـدیر
علی همان شب بعثت به خلق گشت امیر
                          قسـم بـه ذات خـداوندگار لم یزلـی
                          تمام دین محمّد علی، علی‌ست، علی

 

مرآت ولایت 3- غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : چهار شنبه 2 تیر 1389
آخرین بازدید : دوشنبه 17 مرداد 1401
تعداد بازدید کننده : 2749
دفعات مشاهده : 2820
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

خبر داغ

عصر شعر عاشورایی / شعر خوانی محمد سعید میرزایی

رسم اهل ادب/ مداحی واجب، مداحی مستحب، مداحی حرام

حاج اصغرسعیدمنش / این دل تنگم عقده ها دارد...

قال رسول الله صل الله علیه واله و سلّم

همـانا در نهــان مـردم بـا ایمـان، معـرفت و شنـاختی نسبت بـه امــام حسیـن علیه السلام نهفته است.

(البحار: جلد 43، صفحه 271)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک