موسسه هنر و ادبیات هلال

در مدح حضرت اباالفضل علیه السلام

سرم چه قابل خاک تو سر کجا تو کجا؟                           
گهـر بـه پـات بریزم گهر کجا تو کجا؟
تو آفتـاب جهـانی قمـر کجـا تو کجا؟
فراتر از بشـر استـی بشر کجا تو کجا؟
تـو ســـرو بـــاغ هـدایت حدیقۀ یاسی
تو یک حسین ز پا تا به سر تو عبّاسی

قیام توست قیامت، قیـامتت نازم
مرام توست کرامت، کرامتت نازم                                   
پیِ امــامِ امامت، امــامتت نازم
به هر دلیت اقامت، اقامتت نازم
چراغ و چشم ولایت گل و گلاب علی
مـه دو فـاطمـه، بیـن دو آفتـــاب علی

تو خیل هاشمیان را ستارۀ سحـری
تو آفتاب جهانی، که گفته تو قمری
علیـت بـاب و عزیــز دل پیـامبری
به مرتضی پسری و به عالمی پدری                               
چنــان ز کــام تـو آب حیـات می‌جـوشد
که خضر از لب خشکت گلاب می‌نوشد

تـو مـاه امّ‌‌بنینـی، بنیـن به قربانت
تمام خلـق زمـان و زمین به قربانت
ملک، بشر ز یسار و یمین به قربانت
تمام هستـیِ هست‌آفرین به قربانت                              
ز دست‌هـای تـو گلبـوسـۀ علی روید
همان سزد که ولی اللّهت ولی گوید

مـزار تــوست چــراغ دل مسلمــان‌ها
به حضــرتت متــوسل شوند سلمـان‌ها
کم است اگر چه شود خاک زائرت جان‌ها                        
مقــام تـوست فراتــر ز وهــم انسان‌ها
جلالت تو کجا ما کجا؟ «بنفسی انت»
امـام گفت تـو را «یا اخا بنفسی انت»

تو با دو دست جدا از بـدن کنی اعجاز 
تـو بـا ملائکـه در آسمـان کنـی پرواز
ادب بـه خـاک درت ایستـاده بهر نماز
به دامن کرمت دست عالمی است دراز                          
جــواب تـوست بــه هــر سـائــلی جـواب حسین
که گشته نام خوشت هم عدد به «باب حسین»

گره‌گشاست دو دستِ ز تـنْ بریدۀ تو
سلام یوسف زهرا بـه دست و دیدۀ تو                            
درود بر تن در خاک و خون‌کشیدۀ تو
جهـان پـر است ز فریـادِ ناشنیدۀ تو
چه قرن‌ها که به هر نسل گفتگو داری
هنــــوز زمــزمـۀ «اِنْ قَطعـتُـمــوا» داری

تو را به امّ‌‌بنین مادرت قسم عباس
تو را به مرتبۀ خواهرت قسم عباس                               
تو را به حق جراحات پیکرت عباس
تو را به خون گلوی برادرت عباس
مرا ز من بستان و از آن خود گردان
کـرم نمـا و سگِ آستان خود گردان

نشان سجده نشانـی است از عبادت تو                         
شهــادت تــو بــوَد بهترین ولادت تو
کرم، سجیّه و احسان و جود، عادت تو
سلامِ آب بـــه آقایــی و سیــادت تو
هنوز علقمه گوید درود بـر صبرت
هنوز حضرت زهراست زائر قبرت

تو مـرد غیــرت و مهــر و وفـا و ایثاری
تو همچنــان پــدرت حیـدری و کراری
تو چون حسین، همان خون حیِّ داداری                          
تو یـک سپـاه نــداری، ولــی علمداری
اگر چه دست نداری، حسین را دستی
سپـه نیــاز نـداری که خود سپاه استی

قسم به آنچه که بود و قسم به آنچه که هست                
تو با خدای خـودت دادی از ولادت، دست
خـدا زمـام دل خلـق را بـه زلـف تو بست
اگر چه دست تو از تن فتاد و فرق شکست
به دست‌وچشم وسرت می‌خورم قسم عباس
کـه در تـمـــام شهیــدان تـــویی علــــم عباس

سلامِ کعبه به صحن و حریم محترمت
پیمبــران خداینــد زائــرِ حــرمت
به خود همیشه ببالد کرامت از کرمت
خدا گواست که باشد ثنای خلق، کمت                          
شـود ز کـوه غمت قامتِ امامت، خم
بــرای گفتنِ مدحت چه آورد «میثم»؟

 

تاریخ ارسال : چهار شنبه 2 تیر 1389
آخرین بازدید : شنبه 2 تیر 1397
تعداد بازدید کننده : 1568
دفعات مشاهده : 1612
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

معرفی کتاب یک ماه خون گرفته یازده / اثر جدید استاد غلامرضا سازگار

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک