یا حسین علیه السلام

پــاره شــــود پیکـــرت ای آسمـــان     خـاک زمیـن، بر سرت ای آسمان
یکســره نـــــابــود شــــوی آفتـــاب     دود شــــوی، دود شــوی، آفتـاب
مـاه، فلـک، ستــارگان! خون شوید     مـلایک از بهـشت بیـــرون شــوید
فـرشتگاه آسمــان فرشتگان، آه آه     شمـر، روان گشتـه سـوی قتلگاه
فــاطمه سـر تـا بـه قـدم، سـوخته     چشــم بـــه قتلـگـــــهِ او دوختــه
فـاطمه بــر حسین خـود، دعـا کن      اشـــک فشـان خدا خدا خدا کن
دسـت گشــا و بــه ختتدا دل ببنـد     آه بکـــش راه بــــه قــــاتـــل ببند
خنجـر قـــاتل، تـو چـه بی حیـــایی     تشنــۀ خــــــونِ حجّـــت خــدایی
سنــگ کـجـــا؟ آینـــۀ جــــان کجــا     چکمـه کجـــا؟ سینـــۀ قـرآن کجـا
خنـجــر قــاتل و دل سنــگ اوست     محاسن حسین، در چنگ اوست
خــــاتـــم انبیـــا بگـــویم، چــه شد     سیّــد اوصیـــا بگـــویم، چـــه شد
حضـــرت صـدّیقــه، خــدا خـدا کرد     شمـر سـر حسیـن، را جـــدا کرد
گشتــه عیــــان، نشـــانـۀ قیـــامت     اهــل حـــرم، ســر شما سلامت
صــدای «یـــا حسیـن» را بشنــوید     همــه، مهیــــای اسیـــری شـوید
حنجــر تشنـه نهــری از خون شده     شمـــر ز قتلگـــــاه بیـــرون شـده
فـاطمه، مــاهت قمـــر نیـزه‌هاست     سـر حسینت، به سر نیزه‌هاست
سر به سر نیزه به تاب و تب است     نگــاه او بـــه خیمـــۀ زینــب است
یک نگهش به مادرش‌فاطمه است     یک نگهش به جانب علقمه است
صورتش ازخون جبین، خضاب است     بـر لـب او صــــــدای آب آب است
بـر سـر نـــی، ذکـــر خــدا بـر لبش     قتلگه است و اسب بی صاحبش
مـــردم کــوفه! چــه لئیـم و پستید     همـه حقیقت‌کُـــش و زر پـرستید
پـــــردۀ حــــرمـت نبــی، دریـــدیــد     ســــر از تـــن حسیـــن او بـریدید
چـــرا بـــه روی اســب‌ها نشستید     سینـــۀ او را ز جفـــــا شکستیــد
چقــدر پســت و بـی حیــا و بــدیـد     چــرا بـــه خیمه‌هـایش آتش زدید
اگـــــر شمــــا حسیــن را دشمنید     چــرا سکینــه را کتــــک می‌زنیــد
در وسـط خیـمــــۀ افـــــــــروخـتـــه     بـــه قــــول آن شــاعر دلْسـوخته
طفــل سـه سـاله کــه کتـک ندارد     او کـــه قبـــالــــۀ فــــــدک نــدارد
فــاطمه را بــه خــویش، واگـــذارید     بــه گـــوشواره‌اش چـه کـار دارید
وای خـدایـا! نفسـم، شـراره است     هـدف اگــر غـارت گوشواره است
چـه شـد کـه گـوشواره را کشیدید     گـــوش ورا، چـــو قلـــب او دریدید
«میثم» از این شعله که افروختی
جــان بنــی فــاطمه را ســـوختی

یک ماه خون گرفته 4 - غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : پنجشنبه 13 آبان 1389
آخرین بازدید : دوشنبه 30 اردیبهشت 1398
تعداد بازدید کننده : 1573
دفعات مشاهده : 1596
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

مناجات ماه رمضان

سرود میلاد امام حسن مجتبی علیه السلام

مناجات ماه رمضان

قال رسول الله صل الله علیه و آله و سلّم

حسن از من است و من از اویم؛ هر که دوستش بدارد، خداوند دوستدار او است.

(بحارالأنوار: جلد 43، صفحه 306)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک