یا حسن علیه السلام

خنـدۀ ختــم رسـل، می‌شکفد از لب تو
روح عیسی به فلک، پر زند از «یارب» تو
چشـم خورشید بوَد، فرشِ رهِ مکوکبِ تو
جــان عـالم به فــدای تـو و امّ و اب تو
                                       بــه هـزار اسم خـدا، ماه هزار انجمنی
                                       پای تا فرق همه، حسن خدایی، حسنی

باغ وحی از نفس پاک تو، جان می‌گیرد
مــؤمن از مهـر شما، خطّ امان می‌گیرد
صـد چـو داود به مدح تو زبان می‌گیرد
روح از گــردش چشـم تو روان می‌گیرد
                                      ای دعـا شیفتـۀ شعلـۀ تــاب و تـب تـو
                                      تو که هستی که بُوَد دوش نبی، مرکب تو

حلــم، یک شاخه گل از باغ بهشت خویت
خضــر، یک تشنه، که بنشسته کنار جویت
مهـــر، یـک ذرّۀ نــاچیــز، ز مهــر رویت
مـاه، یک سائل درمــانده، به خـاک کویت
                                              اختران، جلوه‌گرفته همه از جلوت تو
                                              آفتـــاب آینــه دار حـرم خلـوت تو

جــود، پیــوسته به جود و کرمت می‌نازد
ســرفــــرازی، بـه تــراب قدمت می‌نازد
حــــرم کعبــه، بـه بیت الحرمت می‌نازد
این مسیحاست، که بر فیض دمت می‌نازد
                                       هر کجـا مـلک الـهی‌است بُـوَد تربت تو
                                       پس چرا شهر مدینه است پر از غربت تو؟

تـو کـه ســر، تـا بـه قدم، آینۀ ذوالمننی
تو خودِ حُسن خدایی و حَسن در حَسنی
تـو کـه در هـر وطنی، شاهد هر انجمنی
به چه جـرمی و چه تقصیر، غریب وطنی
                                      دلت از زخم زبان، پـاره شده، چون جگرت
                                      کس ندانست و نداند که چه آمد به سرت

طفل بودی، که کتک خوردن مادر دیدی
اشـک چشـم پــدر و داغ بـرادر دیدی
آنچـه آمـد بــه سـر آل پیمبــر دیدی
سال‌هـا، غـربت و تنهـاییِ حیدر دیدی
                                       بـود یک عمـر فقط قوت تو، خون دل تو
                                       چه توان گفت، که شد همسر تو، قاتل تو

بــارها پــاره شد ای یـوسف زهـرا، جگرت
نـاسزا گـفت، حضـور تـو، عــدو بـر پدرت
پیش رو، یـــار همـه مار شده پشت سرت
ای بسا زخم، که زد دوست به دل، بیشترت
                                        نه عجب گر ز غمت سنگ، به صحرا گرید
                                        آب‌هـا خـون شـود و ماهـی دریـا گرید

بــارها، چرخ ستمکار تو را کشت حسن
مـاجرای در و دیـوار، تو را کشت حسن
غـم بی‌دردی انصـار، تو را کشت حسن
به چه تقصیر دگر یار، تو را کشت حسن
                                          سال‌هـا بـر جگرت نیزه و شمشیر زدند
                                          از چه ای جان جهان، بر بدنت تیر زدند

دوست دارم که شبی، شمع مزار تو شوم
سـوزم و نـورفشـان، در شب تار تو شوم
جان و دل باخته، بی‌صبر و قـرار تو شوم
سـر به دیـوار نهـم، زائــر زار تـــو شوم
                                               هر چه از سوز جگر ناله کنم زار زنم
                                               نگذارند که یک بوسه به دیوار زنم

حـرمت را، نه چراغ و نه رواق و نه در است
زائر قبـر تـو، ماه است و نسیـم سحر است
قبــر بـی زائـــر تـو، کعبـۀ اهل نظر است
لاله‌اش خـون دل «میثم» خونین‌جگر است
                                       آه شیعـه است، کـه از خاک مزارت، خیزد
                                       اشک مهدی است، که بر تربت پاکت ریزد

یک ماه خون گرفته 4 - غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : پنجشنبه 13 آبان 1389
آخرین بازدید : سه شنبه 4 تیر 1398
تعداد بازدید کننده : 2488
دفعات مشاهده : 2580
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

نوحه شهادت حضرت حمزه علیه السلام

نوحه تخریب قبور ائمه بقیع

ناد علیا مظهر العجائب / آلبوم امیر عشق

نوحه شهادت حضرت علی علیه السلام

قال الهادی علیه السلام

وقتی یکی از اهالی ری خدمت امام هادی علیه السلام مشرّف شد، حضرت پرسید: کجا بودی؟ (آن مرد گوید:) گفتم: به زیارت حسین علیه السلام رفته بودم. حضرت فرمود: بدان که اگر قبر عبدالعظیم را در شهر خودتان زیارت کنی، همچون کسی هستی که حسین‌بن‌علی علیه السلام را زیارت کرده باشد.

(میزان‌الحکمة: 2860)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک