امام رضا علیه السلام

ای همــه دل‌هـا، حرمت یا رضا                 خلــق خـدا و کـرمـت یا رضا
جنّ و بشر، حـور و ملک می‌برند     سجده به خاک حـرمت یا رضا
بـر سر این مملکت از بـام طوس     سـایه فکنــده، عَلَمَـت، یا رضا
نیست عجب گـر کـه طواف آورد     کعبــه بـه دور حـرمت یا رضا
زادۀ مــوســـایی و عیســا کنـد     زنـدگی از فیـض دمت، یا رضا
بس‌که بـوَد، لطف و عطایت زیاد             ظرف وجود است کَمَت، یا رضا
گــر تـــو قبـولم نکنی، می‌دهم     بـه جـان زهـرا قسمت یا رضا
ضـامن آهـو بـه فـدایت شوم
جود و کرم کن، که گدایت شوم

تـــو هشت بحـر نـور را، گـوهری                 تــو مطلـع الفجـر چهـار اختری
تو شمع جمعی، به شبستان طوس     تــو بـر تن عالم خلقـت، سـری
نــــام علــــی بُــوَد بــرازنده‌ات     بلکـه تـــو یـک محمّـد دیگری
ضــــامن آهــویی و پیـش خدا             ضامن خلقی بـه صـف محشری
هـــم پــــدر چهـــار ابـن‌الرضـا     هـم پسـر مـوسی ابـن جعفری
ابــــوالجواد استی و بــاب‌المـراد     ابـوالحسـن بضـعـــۀ پیغمبری
ای بـــه فــدایـت پـدر و مـادرم     کـه خـوب تـر از پـدر و مـادری
دست کرم بر سر ما می‌کشی
پـادشهی ناز گـدا مـی‌کشی

سـائل درگـاه تـو، سلطان ماست                 خاک درت، دارو و درمان ماست
روی تــو! آفتـــاب عـرش خـدا     ســایۀ تـو بـر سـر ایران ماست
جـــان همـه عــالمی و از کـرم     جـای تو در قلب خراسان ماست
زهـی کـرم، کـه ضـامن کلّ خلق             ضــامن آهـوی بیــابان ماست
عنـــایتت آمـــده، کــل نعَــم     ولایتت، تمـام ایمــــان ماست
بهشـت، نـه کــه بــا ولای شما     جحیـم هم روضۀ رضوان ماست
مهــر تــو ای با همگان، مهربان     در تن ما خوب تر از جان ماست
سلسلة الذهب، تجلّای توست
کمـال تــوحید، تولاّی توست

مــرغ دلــم، خـدا خدا می‌کند                 رضـا رضا، رضـا رضـا می‌کند
قبلـــۀ من کعبه، ولی قلب من     روی بــه ایـوان طـلا می‌کند
حضـرت معصــومه علیها‌سلام     بـه زائــران تـو دعــا می‌کند
نگاه تو، چشم تو، دست تو، نه             نــام تـو هم درد، دوا می‌کند
جــز تـو کـه رأفتت خدایی بوَد     حـاجت مـا را کـه روا می‌کند
دلـت نیــاید کـه جوابش کنی     زائر تو، هـر چه خطـا می‌کند
اگـر چــه آلــوده و شرمنده‌ام     بــاز رضا نگـه بـه ما می‌کند
تـو از کرم دست بگیری مرا
صـدا نکرده می‌پـذیری مرا

تـــو از گــدا گـرفته‌ای، احترام                 تـــو می‌کنی زائر خود را سلام
بــر در ایـن خــانه، امید آورند     یـأس بـه درگـاه تو باشد حرام
عادت تو، کرامت و عفو و جـود     عـادت من عجز و گدایی مدام
بـا چــه گنــه، ای پسـر فاطمه     زهر ستم ریخت عدویت به کام
بـا که بگویم کـه به یک نیمروز     آب شـد اعضـای وجودت تمام
از چه غـریبانه زدی، دست و پا             ای بـه همـه عالم خلقت، امام
داغ تــو زائــل نشــود از جگر     تـا کــه بگیــرد پسرت انتقام
تو مهدی فاطمه را صدا کن
تو از بـرای فـرجش دعا کن

سوخت در آن حجره ز پا تـا سرت                 خــون جگر ریخت ز چشـم ترت
بـر دل زارت، جگــر زهـر سوخت     آب شـد ای جـان جهـان، پیکرت
مرد و زن و پیـر و جوان، سوختند     در پـــی تشییـــع تــن اطهرت
بــر سر و بـر سینۀ خود، می‌زدند     زنان نوغان همه چـون خـواهرت
پشـت سـر جنــازه، انبــوه خلق
             پیــش روی جنـــازه‌ات، مادرت
جـم شـریـف تــو، اگــر آب شد
    دگــر نشد بـریده از تـن، سـرت
غــریـب بــودی دم رفتــن ولی
    بــود یگـــانه پســـرت در برت
سنـگ نـزد کسـی بـه پیشـانیت
    خـــون سرت نریخت بر منظرت
کاش چکد خون دلـم، از دو عیـن
صبح و مسا، در غم جدّت حسین
        
تــو هشتمین حجّـت کبــریایی                 غــریبی و بــا همــه، آشنـایی
مسیـح نه، طبیب صـد مسیحی     کـلیـــم نـــه، کـــلام کبریایی
کنــار حجــره، لحظـــۀ شهادت     اشکفشــان بـــه یـاد کـربلایی
کشت تـو را به زهـر کینه مأمون     نگــفت تــو عـــزیز مصطفایی
چگــونه شد، زهـر ستـم دوایت؟     تـو کـه بـه درد عــالمی، دوایی
چشـم و چراغ شیعه‌ای در ایـران     گــر چـه ز جـدّ و پدرت جدایی
دست خدا، همیشه بر سر ماست     تــا تــو، امـــام مهـربان مایی
گـرچه بوَد بنـده روسیاهی
میثـم دلبــاخته را نگاهی


یک ماه خون گرفته 4 - غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : پنجشنبه 13 آبان 1389
آخرین بازدید : پنجشنبه 2 اسفند 1397
تعداد بازدید کننده : 2469
دفعات مشاهده : 2614
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

مدح حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها)/ استاد غلامرضا سازگار

سرود ولادت حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها)

آلبوم صوتی مادرانه / اجرا: سید محمد سادات اخوی

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک