موسسه هنر و ادبیات هلال

در ولادت حضرت صادق علیه السلام

خیــــــزیـد دو آیینـــۀ تـوحیـد ببینیــد     درمشرق یک صبح، دو خورشید ببینید
دو مطلـع الانـــوار درخشیــد، ببینید     در عیــد نبـی بـــار دگـــــر عیــد ببینید
عیــد دگـــــری بـــــاز دل از خلــــق ربــــوده
چون حضرت صادق به جهان چشم گشوده

امــروز گشــودنـد ز رحمـت در دیگـــر     گــردید عیــان حُسنِ خدا منظـر دیگر
از جـوفِ حـرم گشت برون حیدر دیگر     یـــا آمـــده میــلاد پیــــــام‌آور دیگــر؟
این عید جهان گستر شیعه است ببینید
میـلاد ششــم رهـبر شیعه است ببینید

انــــوار خـــدا تافتــه بــر بـــام مدینـه     پیـــراهن نـــور است بـر انـــدام مدینه
دل می‌بـــرد از اهـــل ولا نـام مدینه     پیچیــده بــه گـوش همه پیغـام مدینه
کامروز دمیده است به تن روح امامت
تبــریک کــه آمـد به جهان نوح امامت

ایـن آینـۀ روی خـداوند جلیـــل است     این گمشدگان رابه خط نور،دلیل است
این بر علـی و فاطمـه پـاکیزه سلیل است     این راهبـر آدم و موسـا و خلیــل است
ایـن تــا ابـــد استـــاد اســاتید جهان است
با آنکه عیان است، نهان است، نهان است

دانــش ببـرَدسجـده بـه خـاک قـدم او     تکمیـل شـده فیـض مسیحــا زدم او
دریــــای کــــرم بــوده نمـی از کـرم او     پیــــوسته بـــوَد علـم به ظل علم او
بر بام سپهرِ شرفِ اوست ستاره
تـا عمـر جهـان جابر حیان و زراره

انفـاس مسیحـاست مسیحـای نسیمش     موسی«ارنی»گو شده در طورحریمش
دل مخـزن اســرار خداوند حکیمش     تا حشر رسد بر همگان فیض عظیمش
دیـــوار تجـلای الهـــی اسـت رواقــش
طاق است میان همگان مؤمن طاقش

بی‌منطق او علم بریده است زبانش     روییده گــل «علّـم الانسـان» ز بیانش
دائــم گهـــر علــم بـــوَد ریگ روانش     علم است و ابوحمزه وحمران و ابانش
تــا حشــر امیــران سخـن بنــدۀ اویند
تنها نه همین است بنده او زنده اویند

این است که قرآن شده روشن ز کلامش     این است که بـرتر ز مقام است مقامش
این است که دانش شده مرهـون قیامش     این است که داده‌است خداوندسلامش
ســر تــا قــدم آیینـــۀ خیـرالبشر است این
دردانه شش بحر و یمِ شش‌گهر است این

ای ملــک خداونــد گلستـــان بقیعـت     دل‌هــــا همـــه زوّار بیــــابـان بقیعت
ارواح رســــل، ســاکن ایــوان بقیعـت     جنت همه یـک گوشه زدامان بقیعت
 هر زائر دلداده که بشناخت شما را
از پنجـــره‌هـای حـــرمت دیــد خدا را

مهــر تـو چـو روح آمده در پیکر جبریل     فــرش ره زوار حـــریمت پـــر جبـریــل
هر شب حرم خلوت تو مشعر جبریل     از روز ازل ســـایـۀ تــو بــر سـر جبریل
اوصــــاف تـــــو را غیـــر خـداونــد نـدانــد
میثم چه سراید؟ چه بگوید؟ چه بخواند؟
تاریخ ارسال : چهار شنبه 20 بهمن 1389
آخرین بازدید : دوشنبه 25 دی 1396
تعداد بازدید کننده : 1328
دفعات مشاهده : 1391
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

تلفن گویای مذهبی سراسری هلال

قال علی علیه السلام

هر که خوش‌نیت باشد، روزیش زیاد شود.

(البحار:جلد103، صفحه 21)

مسئله روز

 

مسئله : اگر نداند که بدن یا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحیح است (آقای مکارم:... اما اگر قبلاً باخبر بوده و فراموش کرده و با آن نماز خوانده باید نماز را اعاده کند خواه در وسط نماز یادش بیاید یا بعد از نماز و اگر وقت نماز گذشته باید قضا کند.) (از این قسمت تا آخر مسأله در رسالۀ آقایان بهجت و تبریزی ذکر نشده است.) ولی احتیاط مستحب آن است که اگر وقت دارد، دوباره آن نماز را بخواند.

آیت‌الله سیستانی: اگر کسی یقین دارد که بدن یا لباسش نجس نیست و بعد از نماز بفهمد نجس بوده، نمازش صحیح است.

 

(توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 802)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک