در ولادت حضرت صادق علیه السلام

خیـزیـد دو آیینـــۀ تـوحیـد ببینیـد           در مشرق یک صبح، دو خورشید ببینید
دو مطلـع الانـــوار درخشیــد، ببینید     در عیــد نبـی بــار دگــر عیــد ببینید
عیــد دگــری بـــاز دل از خلـــق ربــوده
چون حضرت صادق به جهان چشم گشوده

امــروز گشــودنـد ز رحمـت در دیگر           گـردید عیـان حُسنِ خدا منظـر دیگر
از جـوفِ حـرم گشت برون حیدر دیگر     یـا آمـده میــلاد پیـــام‌آور دیگــر؟
این عید جهان گستر شیعه است ببینید
میـلاد ششم رهـبـر شیعه است ببینید

انـوار خــدا تافتــه بـر بـــام مدینـه           پیــراهن نـور است بـر انـــدام مدینه
دل می‌بـــرد از اهـــل ولا نـام مدینه     پیچیـده بـه گـوش همه پیغـام مدینه
کامروز دمیده است به تن روح امامت
تبـریک که آمـد به جهان نوح امامت

ایـن آینـۀ روی خـداوند جلیــل است           این گمشدگان رابه خط نور،دلیل است
این بر علی و فاطمه پاکیزه سلیل است     این راهبـر آدم و موسـا و خلیـل است
ایـن تا ابـد استــاد اســاتید جهان است
با آنکه عیان است، نهان است، نهان است

دانـش ببرَد سجـده بـه خـاک قـدم او           تکمیـل شـده فیـض مسیحــا زدم او
دریــای کــــرم بــوده نمـی از کـرم او     پیــــوسته بـــوَد علـم به ظل علم او
بر بام سپهرِ شرفِ اوست ستاره
تا عمر جهـان جابر حیان و زراره

انفاس مسیحاست مسیحای نسیمش           موسی «ارنی» گو شده در طور حریمش
دل مخـزن اســرار خـداوند حکیمش     تـا حشر رسد بر همگان فیض عظیمش
دیوار تجـلای الهــی اسـت رواقــش
طاق است میان همگان مؤمن طاقش

بی‌منطق او علم بریده است زبـانش           روییده گل «علّـم الانسـان» ز بیانش
دائـم گهـر علـم بـــوَد ریگ روانش     علم است و ابوحمزه وحمران و ابانش
تـا حشر امیــران سخن بنــدۀ اویند
تنها نه همین است بنده او زنده اویند

این است که قرآن شده روشن ز کلامش           این است که بـرتر ز مقـام است مقامش
این است که دانش شده مرهون قیامش     این است که داده‌ است خداوند سلامش
سر تـا قــدم آیینـۀ خیـرالبشر است این
دردانه شش بحر و یمِ شش‌گهر است این

ای ملـک خداونـد گلستـــان بقیعـت           دل‌هــا همـه زوّار بیــــابـان بقیعت
ارواح رســل، ســاکن ایــوان بقیعـت     جنت همه یـک گوشه زدامان بقیعت
 هر زائر دلداده که بشناخت شما را
از پنجره‌هـای حرمت دیــد خدا را

مهر تو چـو روح آمده در پیکر جبریل           فــرش ره زوار حـریمت پـر جبـریــل
هر شب حرم خلوت تو مشعر جبریل     از روز ازل ســایـۀ تـو بــر سـر جبریل
اوصـاف تــو را غیـر خـداونــد نـدانــد
میثم چه سراید؟ چه بگوید؟ چه بخواند؟

 

بهار امامت 3- غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : چهار شنبه 20 بهمن 1389
آخرین بازدید : چهار شنبه 21 آذر 1397
تعداد بازدید کننده : 2288
دفعات مشاهده : 2431
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

فرصت ها و آسیب های مداحی از زبان استاد غلامرضا سازگار

حضرت امام حسین(علیه السلام)/شعر و اجرا؛ محمود حبیبی کسبی

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک