موسسه هنر و ادبیات هلال

در ولادت حضرت زینب‌ سلام الله علیها

مــاه، مــــاه جمـــادی‌الاولی است     مـــاه میــــلاد زیـنـــب کبــــــراست
اهـــل‌بیـت نبـــی همـــــه شــادند     شـــادتـر قلــب حیــدر و زهــراست
دختـــــــری زاده حضـــــرت زهـــــرا     کــه ســراپـای، سیـــدالشهداست
صلــــــوات خــــدا بــــر ایـــن دختـر     کـه جمـــال خـــدا در او پیـــداست
این هماناهمان بهشت علی است     زینــــــت اُمّ و زینــــت بـــــابــاسـت
بــــر لبــش نغمـــــۀ رأیـــتُ جمیــل     بـــر زبــــانش پیــــام عـــاشوراست
چشــم حیـــدر همـــاره مــی‌گـوید     ایـن همــان قهرمان کرب و بلاست
کــــوثــر کـــــوثــــر رســـــول خـــدا     مـــــادر ســــربلند صبــر و رضاست
شیــــــر از فــــاطمـه ننـــــوشیــده     همــه چشــم انتظــار جـام بلاست
چشـــم آینـــده‌بیـــــن او می‌گفـت     اشک ما نوش و گریه خنده ماست
تــا بــه عشـق حسیــن سرشکنم     محمل وکوفه کو؟حسین کجاست؟
مـــن پیــــــام‌آور حسیــــن استـــم     گـــودی قتلگــــاه غــــــار حــراست
حج من چیست طوف رأس حسین     مـــروه‌ام کــربلا و شــام، صفاست
خـــون فـرق مـن و جبیــــن حسین     نخـــل دیـن را همیشـه آب بقاست
پرچــم حق بـه دسـت ماست بلند     تـــــا خــــداونـدی خــــدا بــرپاست
نـــام زینــب کنـــــار نـــــام حسیـن     تـا قیـــامت ز خلق، عقده‌گشاست
مــــن و او در کنـــــار هـــم بـــودیم     کـه خــدا هسـت و بـــود را آراست
مــن بــــرای حسین خلـــق شـدم     روز اول خــدا چنیــــن می‌خـواست
مـــن ســــراپـــــا حسینـــی‌ام آری     هـر کـه خـواند مرا حسین، رواست
هــر مصیـبت بــه کــام مـن شیرین     هــر بلایـی بـه چشـم من زیباست
تشنــه‌کـــام شــــــرار تشنگـــی‌ام     بلکــه در کـام من عطش، دریاست
خیمــۀ سوختــه بهشـت من است     شعلــه خوشتـــر ز لالـۀ حمـراست
مقتــل خـــون بــــود سفینــــۀ نــور     ســر بــــالای نـی چـــراغ هداست
بـــا کجی‌هــــا همــــاره بستیــزیم     تـــا نمـــــاییم خلــــــق را ره راست
منبــــر مـــن کنــــــار تخـــــت یـزید     منبـــر او میــــان طشـــت طلاست
زخـــم مــــا زخـــم خلــق را مـرهم     درد مـــا بهـــر اهــــل درد، دواست
همگــــی بشنـــــــویـــد از زینـــــب     پیش اهـل ستم سکوت، خطاست
ایـــــن خــــــروش خطــــابـۀ زینــب     ایـن نــــدای ســـر بـــریـدۀ مـاست
بنـــــدۀ ذات حــــی یکتـــــا نیست     هرکه قدش به پیش ظلم دوتاست
نخــل میثــم همیشه خرم باد
که زبانش به مدح ما گویاست

صدف نبوت 4 – غلامرضا سازگار  
تاریخ ارسال : شنبه 27 فروردین 1390
آخرین بازدید : پنجشنبه 28 دی 1396
تعداد بازدید کننده : 1413
دفعات مشاهده : 1494
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

تلفن گویای مذهبی سراسری هلال

قال علی علیه السلام

هر که خوش‌نیت باشد، روزیش زیاد شود.

(البحار:جلد103، صفحه 21)

مسئله روز

 

مسئله : اگر نداند که بدن یا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحیح است (آقای مکارم:... اما اگر قبلاً باخبر بوده و فراموش کرده و با آن نماز خوانده باید نماز را اعاده کند خواه در وسط نماز یادش بیاید یا بعد از نماز و اگر وقت نماز گذشته باید قضا کند.) (از این قسمت تا آخر مسأله در رسالۀ آقایان بهجت و تبریزی ذکر نشده است.) ولی احتیاط مستحب آن است که اگر وقت دارد، دوباره آن نماز را بخواند.

آیت‌الله سیستانی: اگر کسی یقین دارد که بدن یا لباسش نجس نیست و بعد از نماز بفهمد نجس بوده، نمازش صحیح است.

 

(توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 802)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک