خروج امام از مدینه

مدینه حسینت کجـا می‌رود؟
اگر می‌رود شب چـرا می‌رود؟
غریب وطن نیمه‌شب از وطن
غـریبـانه پیـش خـدا می‌رود
دلِ شب خدا را صـدا می‌زند
چرا ساکت و بی‌صدا می‌رود؟
اجل پیش رو، مادرش فاطمه
به دنبــال او از قفــا می‌رود
                              به تعجیل رو در کجا می‌برد؟
                              مگر سـر بـرای خدا می‌برد؟

صـدای جرس آه جان بر لب است
جگـرسـوز چـون نـاله زینب است
«طـرماح» یک لحظه محمل مران!
خـدا را کـه وقـت نمـاز شب است
نفـس‌هـا همـه نــالۀ یــا حسین
دعاها همه سوز و تاب و تب است
به هـر منزلی مـرگ چشـم انتظـار
به هـر محملی نغمۀ «یارب» است
                      شما هم چو مرغ شب ای ناقه‌ها
                      بنـالیـد بــا زینـب ای نــاقه‌ها

شب است و بیابان پر از ولوله
مدینه دعـا کن به ایـن قـافله
همـانا به شـوق وصـال خدا
گــرفتند از دیگـران فــاصله
خدا رحم آرد بـه حـال ربـاب
که بر کف گرفته کمـان حرمله
پـدر را ببـرّند لـب تشنه سـر 
پسـر را ببـنـدنـد در سلسلـه
                            شرار جگر شمـع محمل شده
                            نـوای جـرس آتش دل شده

مـدینه دعـا کـن بـرای حسین
که خالی بوَد در تو جای حسین
مدینـه مـدینـه دگــر نشنـوی
دل شب صـدای دعـای حسین
مدینـه بـه اهـل مــدینـه بگو
که فـرداست روز عـزای حسین
خـدایـت دهـد صبـر ام‌البنین
کـه عباس گـردد فدای حسین
                       دلش یـاد رخسار پیغمبر است
                       نگاهش به روی علی‌اکبر است

مدینه دعـا کن که این انجمن
بیــاینـد بــار دگــر در وطـن
از آن بیـم دارم کـه دخت علی
ز شش یوسف آرد یکی پیرهن
از آن بیم دارم که رأس حسین
لب تشنه گـردد جـدا از بـدن
از آن بیـم دارم کـه پـرپر شود
چو گل پیکـر قـاسم‌بـن‌حسن
                  الهــی بــه دنبــال ایــن کاروان
                  بوَد روز و شب اشک «میثم» روان


مرآت ولایت 4 – غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : شنبه 28 خرداد 1390
آخرین بازدید : چهار شنبه 14 خرداد 1399
تعداد بازدید کننده : 1804
دفعات مشاهده : 1839
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

نوحه تخریب قبور ائمه بقیع

غربت بقیع

نوحه تخریب قبور ائمه بقیع

مادر کوثر / فضائل حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها

قال رسول الله صل الله علیه واله و سلّم

به مردم آزار نرسان، که بی‌آزاری صدقه‌ای است که برای خودت می‌پردازی.

(البحار: جلد 75، صفحه 54)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک