در ولادت حضرت عباس علیه السلام

مادر عبـاس! حیـدر بهر حیدر زاده‌ای
مرتضی شیرخدا، تو شیر حیدر زاده‌ای
بهـر ثـــارالله، ثـــارالله دیگـر زاده‌ای
یـا علـیِّ دیگـر از بهــر پیمبـر زاده‌ای
                           آسمانِ عصمتی، قرص قمر آورده‌ای
                           بـر علی‌بن‌ابیطالـب پســر آورده‌ای

آفتـاب و مـاه را در مشـرق رویش ببین
ذوالفقـار حیـدری در تیـغ ابرویش ببین
بـازوی خیبر‌‌گشـا پیـدا بـه بازویش ببین
صد قیامت را عیان در قد دلجویش ببین
                    روحش از گهواره تـا کرب و بلا پر می‌زند
                    چشم‌هـایش حرف با ساقی کوثر می‌زند

سـاقی کـوثر، علی، ایـن ساقی کرب و بلاست
نـرگس چشمش خـدایی، عـاشـق تیربلاست
این نه یک نوزاد کوچک این نهنگ بحر لاست
عضوعضو جسم از جان بهترش را این صلاست:
                    من ز آغـوش پـدر پرواز کردم تا حسین
                    با حسینم با حسینم با حسینم با حسین

کـربلا بـاغ شهــادت، شـاخـۀ یـاسش منم
اشجع‌الناس است حیدر، اشجع‌الناسش منم
فـاطمـه ام‌البنین نـــازد کـه عبـاسـش منم
هر که احساس حسینی دارد، احساسش منم
          چشم من در خردسـالی عاشق تیر است و بس
          شیر من در شیرخواری آب شمشیر است و بس

دست من دست علی، دست خدای عالم است
شیرِ شیـرِ داورم، نــام اسد بـر مـن کـم است
زخـم در راه خـدا بـر روی زخمـم مـرهم است
پشت ثـارالله بـا دسـت رشیـدم محکـم است
                      از ولادت چنـگ بر حبل‌المتینش می‌زنم
                      آسمـان بـی‌ او بگردد، بر زمینش می‌زنم

مــــادر از روز ولادت زاده ثــــاراللـهـی‌ام
داده‌اند از شیرخواری درس خـاطرخواهی‌ام
کربلا دریایی از خون، من در آن چون ماهیَم
بـوسۀ پـی در پـی بـابـا دهـد آگــاهـی‌ام
                         بـوده در لالایی ام‌البنیـن این زمزمه
                         جان عباسم به قربان حسین فاطمه

عشـق را از دامـن گهــواره تـمـریـن کرده‌ام
شیر مـادر را بـه شـوق مـرگ شیرین کرده‌ام
دست و فرق و چشم دادم، یاری دین کرده‌ام
تـا شهــادت از امـام خـویش تمکین کرده‌ام
                هست زائر جسـم صدچـاک مرا در علقمه 
                هم محمّد هم علی هم مجتبی هم فاطمه

یوسف زهـرا حسین است و خـریدارش منم
با نثار جان و چشم و دست و سر، یارش منم
از ولادت تــا شهـادت محـو دیــدارش منم 
بلکـه فردای قیـامت هــم علـمـدارش منم
                   وقف ثارالله شد پیش از ولادت هستِ من
                   لالـــه عبــاسی بــاغ ولایـت دسـت من

ای تو را بادا سلام از هـر نبی و هـر ولی
دست و شمشیر ولایت، شیر میدانِ یلی
مـاه رویت در میـان آل هـاشـم منجلی
اولیـن و آخـریـن یــار حسین‌بـن‌علی
                 ساقـی کوثر علـی، سقای فرزندش تویی
                 آن که عالم قبلۀ حاجات خوانندش تویی

یـابـن‌حیـدر خـون ثـارالله اکبـر کیست؟- تو
نَفس نَفس مصطفا و جان حیدر کیست؟- تو
سـاقیِ لب‌تشنۀ سـردار بـی‌سـر کیست؟- تو
بین دشمن دستِ بی‌دست برادر کیست؟- تو
                    تندری یا خشم دریایی؟ نمی‌دانم که‌ای
                    نوکری؟ سقایی؟ آقایی؟ نمی‌دانم که‌ای

خال و خط و چشم و ابروی تو قرآن می‌شود
مهـر تـو در پیکـر بی‌جـان مـا جان می‌شود
دردهـا بی‌نسخه بـا خاک تو درمان می‌شود
گر نگاهی افکنی یـک خلـق، سلمان می‌شود
                لطف و احسان و کرامت گاه‌گاهی کن به ما
                کـم نمـی‌آید ز چشمـانت نگاهـی کن به ما

فاطمه ام‌البنین چـون لاله می‌بـوید تو را
چشم حیدر با گلاب اشک می‌شوید تو را
حضرت زهرا به روز حشـر می‌جوید تو را
یوسف زهرا «بنفسی انت» می‌گوید تو را
                  کاش در محشر که «ثارالله» سلطانی کند
                  تو علمداری کنـی «میثـم» ثناخوانی کند


مرآت ولایت 4 – غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : شنبه 28 خرداد 1390
آخرین بازدید : شنبه 29 شهریور 1399
تعداد بازدید کننده : 1867
دفعات مشاهده : 1932
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

توسل به حضرت رقیه سلام الله علیها

خبر داغ

عشق تو ما را دیوانه کرده / مرحوم اصغر سعیدمنش

کتیبه روایت تاریخ بلعمی (محرم61 ه. ق)- استاد باقری

قال زین العابدین علیه السلام

هر مؤمنی که چشمانش برای کشته شدن حسین (ع) گریان شود به طوری که اشک بر گونه‌هایش سرازیر گردد، خداوند به سبب آن، او را در غرفه‌های بهشتی جای دهد که روزگاران درازی را در آنها به سر برد. 

(میزان‌الحکمة: 4265)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک