در میلاد حضرت رضا علیه السلام

صبحدم برخواست برعرش اززمین بانگ خروس       گفت: تابید ای ملایک جلوۀ شمس‌الشموس
آسمــان! بــر خـاک سینـای ولایت خـاک شــو        ماه! از گردون فـرود آ ماه موسـی را ببوس
الله‌الله ایــن همــان آینـه ی حسـن خـــداست     یا خدای لامکان کرده است درامکان جلوس؟
نجمــــه! امشــب رحمـــةللعالمیــــن آورده‌ای      یــا کــه از کعبـــه امیــرالمـــــؤمنین آورده‌ای؟
ای مه ذیقعـــده این خورشیـد گردون‌پرور است      بلکه نُـه دریــای عصمت را یگانه گوهـر است
چـــارده خورشیـــد در مــاه جمـالش جلوه‌گــر     یا سپهــر چــار اختــر روی دست مادر است
هم قلم آمـد به زانــو هم ز کـــار افتــاد دست        دیدم ایـن مولــود از توصیــف مــا بالاتــر است
این علی سـوم این چشـم و چراغ مرتضاست     این امام هشتم این مولاعلی موسی‌الرضاست
آسمـــان! آیینـــه شــو آیینــه ی جــان را ببین        روح شـو از پــای تــا ســر روح ایمــان را ببین
ذکـر قــد قامت بگــو تعظیم کــن قــامت ببنــد      سینه را سی‌پاره کن سی جزو قرآن را ببین
خانه ی موسـی‌بن‌جعفر را چو جان در بـر بگیر       طلعــت زیبــــای سلطــان خراســـان را ببین
طـور موســای محمــد را شجـــر پیــدا شــده        اختــری زیباتـــر از قــرص قمـــر پیــدا شــده
این رئوف اهل‌بیت این شمــع جمع عالم است      این مسیحا نه! مسیحای مسیح مریم است
ایـــن تمـــام علــم را نــــزد خـــــدا آموختــــه       این همانــا عالـــم آل رســول خاتـــــم است
لطف او هنگــام جــود از بــذل هستـی بیشتر     عمر گیتـی هرچه باشد در ثنای او کم است
گر چـه در تحت لــوایش وسعت ملک خداست      هم گـدا با او هـم او با هـر گدایی آشناست
آفرینش پیکــر پاکــی بـــود جـــانش رضـــاست     شیعه توحیدوخطاب و دین و قرآنش رضاست 
بــی‌ولای او بــود ایمــان چــو جســم مــرده‌ای      روح ایمان را کسی دارد که ایمانش رضاست
دشمن اینجا می‌شود پامال، چون مـور ضعیف        اهرمن راگو که این کشورسلیمانش رضاست
مــا ولای مرتضــا داریــم از دشمـن چــه بـاک؟     تا دراین کشور رضا داریم از دشمن چه باک؟
مـــا از اول بــــا پـــــر پروانــــه‌اش افروختیــــم       گرد شمع عارضش پیش از ولادت سوختیــم
پیش‌تـــر از بــود خــود بودیــم دور ایــن حــــرم       شیـــر ناخـــــورده تــــولای رضــــا آموختیـــم
قطره‌ای هستیم و در دریــای احسانش گمیم      هـــر کجـــا باشیـــم زوار امــــام هشتمیـــم
ای حریـــم قــدس تـــو بیت‌الحــرام جــان مـــا      مهر تــو پیش از ولادت عهــد مــا پیمـان مــا
هم به دنیا هم به عقبی هم به میزان هم صراط      با همــه گفتیــم لطف تــوست پشتیبــان مـا
گنبــد تــو در زمیـــن خورشیــد اهـــل آسمــان     ســایه ی گلدسته‌هـــایت حــافظ ایـــران مـا
مـا گدایــی را در ایـــن دولت‌ســـرا آموختیـــم      از ولادت دیــده بـــر بــاب الجــوادت دوختیــم
ای گـدای چــار صحنت انس و جـان از چارسو        وی ملــک از آسمـــان بـــر درگهــت آورده رو
بس‌ کــه آقــــا و کریمـــی مثــل یـــار آشنــــا       هــر فقیــر بی‌زبانــی بــا تــو دارد گفت‌وگـــو
آن‌ چنان بـــا زائـــر خــود مهربانــی می‌کنــی      کـه گمـان دارد دگــر زائــر نــداری غیــر از او
زائر از هـــر در کــه آیـــد احتــرامش می‌کنــی        بــر تــو ناگفته سـلام اول سـلامش می‌کنی
یابن‌زهـــرا! ضامن آهــو گرت خوانـم خطاست       یک نگاهت روز محشـر ضامـن خلق خداست
مرقــد تــو کعبــه، صحنت سامــرا و کاظمیــن       مشهد تو هم مدینه هم نجف هم کربلاست
این سخــن را از امــام بت‌شکــن دارم بـه یاد     پایتخت کشــور ایـــران خراســان رضـــاست
گرچــه در مشهـــد حریمــی محترم داری رضا        در دل هــر فـــرد ایــران یک حـرم داری رضـا
کیستم مــن؟ تشنــه‌کام جــام سقاخـــانه‌ات       خالــی‌ام یک لحظــه لبریــزم کـن از پیمانه‌ات
یابه دار‌الذکر خــودیک لحظه آبم کن چو شمع      یــا برافـــــروز و بســـوزان بــــا پـــر پروانــه‌ات
لقمه ی احسان و بـذل و جـود تـو در کـام مـن        کــوه سنگیــن گنـــاه مــاست روی شانـه‌ات
هرچه هستم«میثم»کوی شمایم یا رضا
آشنـــایم آشنـــایم آشنـــایم یـــا رضــــا 


صیام تا قیام 4 – استاد سازگار 

تاریخ ارسال : دوشنبه 17 مرداد 1390
آخرین بازدید : چهار شنبه 27 شهریور 1398
تعداد بازدید کننده : 1837
دفعات مشاهده : 1971
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

نوحه خبر داغ با صدای شهروز حبیبی

محمود کریمی/ شعری برگرفته از یک ماه خون گرفته 13

محمود کریمی/نوحه‌ای برگرفته از یک ماه خون گرفته 12

شام غریبان.بیت رهبری/ محمود کریمی. شعر: استاد سازگار

قال زین العابدین علیه السلام

هر مؤمنی که چشمانش برای کشته شدن حسین (ع) گریان شود به طوری که اشک بر گونه‌هایش سرازیر گردد، خداوند به سبب آن، او را در غرفه‌های بهشتی جای دهد که روزگاران درازی را در آنها به سر برد.

 (میزان‌الحکمة: 4265) 

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک