موسسه هنر و ادبیات هلال

امام رضاست علیه السلام

قبلــــۀ جــــان مـــن امــام‌رضاست     دیـــن و ایمــان من امام‌رضاست
بی‌ولایـــش ز مــــــرده مــــرده‌تـرم     جــان و جـانان من امام‌رضاست
هـــرچــه کـــــــردم تـــلاوت قــرآن     روح قـــــرآن مــــن امـام‌رضاست
چارصحنش بهشت هشت بهشت     خلــد و رضـوان من امام‌رضاست
نسخــــــه و دارو و طبیبـــم اوست     درد و درمـــان مـن امام‌رضاست
خجـلم از عنـایت و کرمش
که مرا راه داده در حرمش

او سیــــه‌رویـی مـــــرا دیـــده     بــه سیــاهیم پرده پوشیده
به کسی چه که من گنهکارم     هرچه هستم رضا پسندیده
بـــوده اشـــک خجـالتم بـر رخ     او بـه اشکم ز لطف خندیده
دسـت او بـــر روی سرم بوده     مهـــر او در دلــم درخشیده
گرچـه باشـد گناهِ بسیارم
هـر که‌ام ثامن‌الحجج دارم

هــــرکـه زیــــن آستــانه در بزند     نیـست جــــایز در دگـــر بزند
ای خوش آن دل که بـر زیارت او     ســــوی بـــاب‌الجـواد پـر بزند
خوش‌ترآن مادحی که درحرمش     دم ز آل پیــــــــــامبـــر بـــزند
زنـگی ار رخ بــه خـــاک او شوید     نی عجب طعنه بــر قمـر بزند
کیـست جـــز او کــه زائر خود را     از کـــرامت سـه‌بار سر بزند؟
بی‌حساب است لطف و احسانش
پــــدر و مـــــــادرم بـــــه قـربــانش

زائرینی که دور این حرم‌اند     بیــــن زوّار کــــــربلا علــــم‌اند
دردمندان کز او شفا گیرند     آسمــــانی‌دل و مسیـح‌دم‌اند
همـه عــالم اگر شوند گدا     پیش لطف و عطاش باز کم‌اند
میهمــانــان این امام رئوف     غـــرق دریای رحمت و کرم‌اند
دوستـانش ستارگان زمین     زائــــرینش چو کعبه محترم‌اند
کعبه با آن جلال، سنگ و گِل است
این حــرم مسجـدالحـــرامِ دل است

یک جهان دل مقیم خاک درش     لحظه‌لحظه کــرامت دگــــرش
ایــن جگــرپارۀ رسـول خداست     به چه تقصیر پاره شد جگرش
هیــچ‌کـس جـــز خـدا نمی‌داند     که چه آمد امام ما به سرش
بــر گـــل روی او به جای گلاب     ریخت اشـک دو دیدۀ پسرش
دل بســــوزد بـــرای آن پسـری     که نگه کرد و داد جـان پدرش
ناله از پـردۀ جگـر می‌کرد
گریه بر غربت پدر می‌کرد

پــــدر از ســــــوز زهـــر پـرمی‌زد     نــــاله‌اش بــر جگـــر شرر می‌زد
هـــم پــــدر آه می‌کشیــد از دل     هـــم پســر نـــاله از جگـر می‌زد
هم پدرچشم خویش رامی‌بست     هم پسردست غم به سر می‌زد
دیـــــدنی بـود لحظـــه‌ای که پدر     بـــوسه بـــر عـــارض پسر می‌زد
دیـده گریان و حجره دربسته
سینه سـوزان و نالـه آهسته

در غــــــم آن ولــــیّ سبحـــانی     ریخت خون،چشم هرخراسانی
پــــای تـــابوت او بـه سینـه زدند     خـــــواهـرانـه؛ زنـــان نـــوغانی
همـه بـا اشـک دیــده می‌کردند     جــای معصومه‌اش گل‌افشانی
حیف! با دست دوستان در خاک     شــد نهـــان آن جهــان نورانی
عــــاقبت داد جــان و راحت شد     میهمــــان غــــــریب زنـــــدانی
هر دلی قطعه‌ای ز تربت اوست
اشک «میثم» نثار غربت اوست

یک ماه خون گرفته 5 – استاد سازگار
تاریخ ارسال : چهار شنبه 9 آذر 1390
آخرین بازدید : جمعه 29 تیر 1397
تعداد بازدید کننده : 1993
دفعات مشاهده : 2073
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

معرفی کتاب یک ماه خون گرفته یازده / اثر جدید استاد غلامرضا سازگار

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک