در ولادت حضرت رسول‌ صلی الله علیه وآله وسلم

در ارض و سما جلـوۀ توحیــد، مبـــارک
ای اهـــل ولا اهــل ولا، عیــد، مبـارک!
بــا چــرخ  بگـویید فـــرو  ریــز ستاره
بــا مــاه بگوییـد کـه خورشیـد مبـارک
ای مـــردم عالـم شـب میـــلاد محمـد
رویــی که درخشیــد و  ندیدیـد، مبـارک
در هفـــدهم مـــاه، مــه چـارده سر زد؛
یــا نـــور خـداونــد درخشیــد، مبـارک
                                           ای مکـه قدمگـاه پیمبر شدی امشب
                                           ای آمنه تبریک! که مادر شدی امشب

این است که ملکِ دو جهان بسته به مویش
دیــده است خدا صـورت خود در گل رویش
سرهـای نکویـــان همـــه خـاکِ کفِ پایش
دریــای کمــالات ، یکــی قطـــره ز جویش
پیغامبــــران  پیشتـــــر از صبــح ولادت،
نوشیــده همـــه کوثــر عرفــان ز سبویش
رویــد ز جهنــــم گــلِ «بَـــرداً و ســلاماً»
افتــد چـو  در آن قطـره‌ای از آب وضـویش
                                      هر صبح و مسا بانگ اذان است سرودش
                                     شغـل ملـک و شغـل الهـی است درودش

این نورالهی است بـه سماوات و زمین است
این عبــد ولـــی آینـــۀ حی مبیــن است
این است کـه سرسخت‌ترین دشمن جانش،
می‌گفت امین است، امین است، امین است
ایــن جــان گــرامی بـه تـن پــاک نبیین
ایـن روی خـدا در نظــرِ اهــل‌ یقیـن است
چنــدی شـده همسـایۀ مــا خـاک نشینان
این است که در عـرشِ خدا صدرنشین است
                                    از صبــح ازل دست خـدا بــر ســـر او  بــود
                                    جبریــل بــدان مرتبــه خـــاک درِ  او  بــود

بحـریست که خوبان دو عالم دُرِ نابـــش
نوری است فروزنده که نور است حجابش
افـواج ملَک ذرۀ  خورشیـــد  وجــودش
ارواح رُســـل،  مستمـــعِ علـــمِ کتابش
گلهای بهشتــی کـه پــر از عطـر بهشتند
شستنــد همـه پیرهـــن از بـوی گلابش
ای خلـــق جهـان ! مکتـب او را بپـذیرید
والله قســم وحـیِ الهیــست، خطــابش
                                  ادیـان همه منسـوخ بــه جـز مکتب احمد
                                  تـا حشـر رسـول است رسـول است محمّـد

ای اهل جهـان گوش بـه فرمـان محمّد
ایـن پنـج کتـب آمـده در شـأن محمّد
خواهیــد که در دامـن بیگانه نیفتیــد
آریـد همـه دسـت به دامــان محمّــد
والله  قسم سـوی خداونــــد نبـــاشد
راهـی به جز از عتـرت و  قـرآن محمّـد
بایــد ز علـی مثـل نبـی کـرد اطـاعت
چون غیر علی نیست کسی جان محمّد
                                     روزی که نبــی بــود و خــدای ازلــی بود
                                     والله علــی بــود و علــی بــود و علی بود

ای خیـل رسـل بــوده  از آغـاز بشیـرت
وی آمــده خـلوتگــه معبـود، سـریـرت
در حشـر به گلـزار جنانش، چه نیاز است
آن کــو  نگـرد بـر گـل رخســارِ منیـرت
بــر تخـت سلیمـان نبــی نـاز فـروشد،
هر کس بنشیند بـه روی فـرشِ حصریت
مـا محــو تجلای تـو هستیم و  ندیدیم
عمری است که جبریلِ امین است اسیرت
                                      از صبــح ازل، نخـل رســالت بـه تو  بر داد
                                      آییــن تو  تنهـــا مـدنیّت بــه بشــر داد

تو نـوری و  توصیـف تو در سورۀ نور است
تو خود شجر نـوری و دل، وادی طور است
مدح تو عیان است در انجیـل و  به تورات
قرآن تو  فـوق صُحُـف و  فـوق زَبور است
زهــرای تــو مرضیـه و  انسیّــه و حـورا
خـاکِ قـدمِ فضّـــۀ او سرمـۀ حـور است
آییـن تو، قـرآن تـــو، دیــن تــو هماره،
بـر امت تو باعـث فخر است و غرور است
                                     سوگنـــد بــــه ذاتِ  احـــدِ  قـادرِ منــان
                                    میــلاد تــو  یک هدیـۀ پاک است به انسان

آیینــۀ رحمــانی و  رحمــان بــه تـو  نازد
آرنـــدۀ  قـــرآنی و  قــرآن بـــه تـو  نازد
عیســای مسیحـا بـه فلک، مـدح تـو گوید
بـالله قســم، موسـی عمــران بــه تـو  نازد
چرخ و  فلک و ارض و سما و مه و خورشید،
جـن و  بشـر و حـوری غلمـان بــه تو  نازد
سـوگند به انسان کـه قسم خـورده خدایش
حق است که پیش از همه، انسان به تو نازد
تـو جـان علـی هستی و او جـان تـو، آری،
والله کـه در جســم علـی، جـان بـه تو نازد
                                      «میثـم» بـه تو  نـازد کـه بوَد مدح‌سرایت
                                       ای خواجــۀ عالـم! همـه عالـم بـه فدایت

 

بهار امامت 4- غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : شنبه 29 بهمن 1390
آخرین بازدید : یکشنبه 25 آذر 1397
تعداد بازدید کننده : 2098
دفعات مشاهده : 2279
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

مناجات آتش مهر/ اجرا: حسین فتحی/ شعر: استاد سازگار

حضرت زینب(سلام الله علیها)/شعر و اجرا؛ احمد بابایی

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک