موسسه هنر و ادبیات هلال

در ولادت حضرت رسول صلی الله علیه وآله و سلم

امشب شـب مبارک احیــای انبیاست   زیـــرا شـبِ ولادت آقــای انبیــاست
در یـک وجـود، جلوه کند عالـم وجود؛   در یک جمال، صورت زیبای انبیاست
عیـد بزرگ جان جهــان و جهـانِ جـان،   عید خـدا و سیّـد و مـولای انبیاست
دوران غـربت بشـریت سرآمده
یعنی شب ولادت پیغمبر آمده

امشب خدا به اهل زمین،آسمان دهد   ملک وجـــود را شـــرف جـاودان دهد
امشب خـدا جمـال دل‌آرای خویش را،   بـا روی دلربــای محمّـد نشــان دهد
بــا پرتــو جمـال منیـر رسـول خویش،   تاصبح حشر،نور به چشم جهان دهد
جان در طبق نهید که میلاد احمد است
اعـلان کنیـد بـر همه: عیدِ محمّد است
  
امشب خـدات رشـکِ قمـر داد  آمنه   بـا حسن خویش بـر تو پسـر داد آمنه
نُه مـاه انتظـار کشیـدی بـه شوق او   تـا نخــل آرزوی تـــو  بـــر داد  آمنـــه
فرزند تو گرامی و نامش محمّد است   ایـن مــژده را خــدات خبــر داد  آمنـه
اینک تو را ولادت احمد مبارک است
بـر احمـد تو نام محمّد مبارک است
 
ای آمنـه! محمّدِ تــو، مظهـر خداست   رخسار کبریایــیِ او منظـرِ خـداست
همچون کتاب وحی بگیرش به روی دست،   س تا قدم ببوس که پیغمبر خداست
تـا روز حشر بـر همـه پیغمبـری کند،   گفتار وحـی او، سخـن آخـرِ خداست
آیینـــۀ تمـــام‌ نمــای خـــداست ایــن
پس آمده است وپیش‌تر ازانبیاست این

ای آمنـه! محمدت از انبیا، سر است   این بر همه پیامبـران هـم پیمبر است
قرآن او-که وحی الهی است-شاهداست   این از پیمبـران اولـوالعظم، برتـر است
قدر و کمال و شأن وجلال و مقام او   حتی در انبیای سلف، فوق باور است
این طفل نه- که قافله‌سالارِ انبیاست
آگاه باش هر نفسش،وحی کبریاست
  
ای کعبه پیش پای محمـد قیـام کن   دورش طـواف آور و کسـب مقــام کن
غار حرا بـه شـوق وی آغوش برگشا   ماننــد کوه‌هـــا به محمّد سـلام کن
ای شهـر مکـه عیـد محمّـد مبارکت   از سیّــــد پیامبــــران احتـــرام کـــن
دوران کفر و ظلم و ضلالت،سر آمده
نـامش بلنـد بـاد کـه پیغمبـــر آمده
 
میلاداحمد عیدخداوندِ سرمد است   عالم ز مقدمش همه خلدِ مخلد است
از ربِّ کعبه در حرم کعبه حکم شد   بت‌ها ادب کنید که میلاد احمد است
دوران بردگـی و اسـارت تمـام شد   ای دختران زنده به گور،این محمّداست
 بت‌هـا نـدا دهنـد به آوازۀ جلی
صلّ علی محمّد و صل علی علی
  
این یاور تمــامِ ضعیفـان عـالم است   این منجـــی همیشــۀ اولاد آدم است
این رهنمای گمشدگان تاقیام حشر؛   این شمعِ جمع خلق،رسول مکرم است
این روی انبیای الهـی به جسم پاک   این پای تابه سرهمه روح مجسم است
این طفل نه که صاحب تنزیل بوده است
شاگـرد او معلـم جبرییـــل بــوده است
 
وقتی خدابه خلقت کونین داشت دست   ساقــی انبیــاست ز پیمــانه الــست
ایـن بـا خـدای عـزوجل بود هم‌سخن   روزی که صبحی وشب روزی نبوده است
پیش ازرسل رسول خدا بود و بود و بود   بعد ازرسل رسول خدا هست وهست وهست
آدم هنوز آب و گلش بود در عدم
او بـود او پیامبــر خالــق قــدم
 
تـو  تــا قیــام حشــر چـراغ هدایتی   بــا هــر کــلام صـــاحب اعجـــاز و آیتــی
تـو  تــا ابــد پیامبـــران را  پیمبــری   بــر فــرد فــرد صــاحب حکـم و ولایتــی
در بین انبیا و امم این شعار ماست   مــا امــت توایـــم  محمــــد عنـــــایتی
«میثم» مدیحه‌خوان تو بوده است و آل تو
هــر چنـد نیست در خـور قـدر و جـلال تو

بهار امامت 4 - غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : شنبه 23 آذر 1392
آخرین بازدید : چهار شنبه 27 دی 1396
تعداد بازدید کننده : 1680
دفعات مشاهده : 1840
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

تلفن گویای مذهبی سراسری هلال

قال علی علیه السلام

هر که خوش‌نیت باشد، روزیش زیاد شود.

(البحار:جلد103، صفحه 21)

مسئله روز

 

مسئله : اگر نداند که بدن یا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحیح است (آقای مکارم:... اما اگر قبلاً باخبر بوده و فراموش کرده و با آن نماز خوانده باید نماز را اعاده کند خواه در وسط نماز یادش بیاید یا بعد از نماز و اگر وقت نماز گذشته باید قضا کند.) (از این قسمت تا آخر مسأله در رسالۀ آقایان بهجت و تبریزی ذکر نشده است.) ولی احتیاط مستحب آن است که اگر وقت دارد، دوباره آن نماز را بخواند.

آیت‌الله سیستانی: اگر کسی یقین دارد که بدن یا لباسش نجس نیست و بعد از نماز بفهمد نجس بوده، نمازش صحیح است.

 

(توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 802)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک