ولادت حضرت زینب سلام الله علیها

خدای من! صـدف بحر نور، گـوهر زاد
ادب کنید که دخت رسـول، دختـر زاد
چه دختری که ز مردان دهر، بهتـر زاد
بـرای حیــدر کــرار، بــاز، حیــدر زاد 
به جلوۀ حسنینش خجسته خواهر زاد
یقیـن کنیـد که ام‌الحسیــن دیگر زاد
                                سلام باد بر این خواهر وبه خواهری‌اش
                                خـدای داده مـقـام حسین‌ پــروری‌اش

محمدنــد و علی هــر دو محــو دیدارش
نشــان بـوسـۀ زهـرا بــه مــاه رخسارش
هــــزار مـریـم و هاجـــر شـده گرفتارش
شــرف گــرفتـه شـرافت به ظـل دیوارش
عفـاف و عصمـت و ایثــار، جنـس بازارش
فقط به روی حسین است و چشم بیدارش
                                   برات عفو خدا ریخته است در قدمش
                                   یقین کنیـد بـود قلب فاطمـه حرمش

چـه دختـری که جــلال پیامبـر دارد
ز خردسالی خـود صــولت پـدر دارد
فـرشته‌ای‌ست ولـی صورت بشر دارد
نه! بلکه طینتی از حور، خوب‌تـر دارد
بـه سیـدالشهــدا الفتــی دگـر دارد
از آن جمال، محال است چشم بردارد
                              فقط نه محو جمالش نبی شده امشب
                              حسینِ فاطمـه هم زینبی شده امشب

حجــاب فـاطمه از چـادرش نمودار است
ز کــودکی به علی مثـل مـادرش یار است
مقـــام ام‌ابیـهـــایـی‌اش ســزاوار است
چو ذوالفقـار، زبـانش به خطبه کـرار است
حسین از وی و وی ازحسین، سرشار است
نمــاز نــافلـه‌اش را خــدا خـریـدار است
                                     زهـی نمــاز شـب آن حقیقت زهرا
                                    کـه سیدالشهدا گفت التماس دعـــا

جمال اوست به چشم علی تماشایی
خطابه‌‌هاش همه حیـدری و زهرایی
نکــرده شـوی بــود مـادر شکیبایی
گرفتــه سـایـه‌اش از آفتـاب زیبایی
نهاده چهـر به خـاک درش تـوانایی 
نخوانـده درس، معلم بود به دانایی
                                      ز خردسـالی پـرواز کرده تـا حیدر
                                      به ذوالفقار زبانش نوشته یا حیدر

در آسمــان علـی اختــری چنین باید  
ز کوثــر نبــوی کــوثــری چنین باید
کنـار خـون خدا خواهــری چنین باید
به حلم و صبر و رضا مادری چنین باید
بـه بانـوان جهــان رهبـری چنین باید
به حـق کـه فاطمه، دختری چنین باید
                          نـه صبر رفت ز دستش؛ به صبر فرمان داد
                          کنـار مقتـل خون بـر امام خـود جـان داد

تو کیستی که علی‌گونه رهبری کردی؟
به صبر و همت و ایثـار، مادری کردی
سلام بر تـو که خون را پیمبری کردی
تو بـا خطابـه‌‌ات اعجاز حیدری کردی
تـو بــا امـام شهیدان برابـری کردی
تـو مثل فاطمـه اسلام‌پــروری کردی
                          حسین، فلک نجات است و ناخداش تویی
                          علـی زبــان خــدا باشـد و صـداش تویی

سلام بر تو که تـو هم فرشتـه هم بشری
سلام بر تو که هم تیغ خشم و هم سپری
سـلام بـر تو کـه در صبـر، مـادر و پدری
سـلام بـر تو که بـر هفت شهر نـور، دری 
سـلام بـر تو که در بحـر معـرفت گهـری
سلام بــر تو کـه تیــغ زبــان دادگــری
                                      سلام بر تو کـه آیینـۀ حسینی تو
                                      شـرار سـوختۀ سینـۀ حسینی تو

تو مثـل مـادر خــود بی‌نهایتی زینب
تو کـل کــرب‌ و‌ بـلا را حکایتی زینب
تو چون حسین، چراغ هدایتی زینب 
تـو در صحیفــۀ ایثــار، آیتـی زینب
تــو بحــر موج‌فــزای عنـایتی زینب
تـو فــوق مـدح و ثنا و روایتی زینب
                            مصائـب تو بـه چشمت قلیـل بود قلیل
                            سـر بـریده به چشمت جمیل بود جمیل

صدای توست صدای خدای ذوالمنت 
سلام گـرم همه انبیا بـه جـان و تنت 
زبان تو تبـر و خطبـه‌هـای بت‌شکنت
روان و روح بزرگ علـی‌ست در بـدنت
یزیـد، لاشـۀ مـردار گشت بـا سخنت
حسین بوسه زد از زیر چوب بر دهنت
                             هماره تا کـه بود آب و خاک و آتش و باد
                             نثـار خاک رهت اشک چشم «میثم» باد!

 

صدف نبوت 5 – غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : سه شنبه 15 فروردین 1391
آخرین بازدید : جمعه 3 خرداد 1398
تعداد بازدید کننده : 2934
دفعات مشاهده : 3210
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

مناجات ماه رمضان

سرود میلاد امام حسن مجتبی علیه السلام

مناجات ماه رمضان

قال الصادق علیه السلام

امام حسن علیه السلام در خلقت و سیرت و شرافت شبیه ‏ترین مردم به رسول خدا بود.

(الأرشاد: جلد 2، صفحه 5)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک