موسسه هنر و ادبیات هلال

در مدح حضرت زهرا سلام الله علیها

ای حجــــــرۀ تــــو کعبـــۀ افــلاک در زمیـن
جبـــریـل را بـــه خــــاک در خــانـه‌ات جبین
بـــا آن کـه هست رکـن همـه رکن‌هـا علی
بـــودی تــــو رکـــن اعظـــم آن قبلــــۀ یقیـن
تــو کیستی که چهره به پایت نهد حسین؟
تو کیستی که گشته علی با تو هم‌نشین؟
                             اسمــاء تـوست شاهد اوج جلال تو
                             جبریل، پر شکسته به سیر کمال تو

تــو روح پـــاک در تــــن پـــــاک پیمبری
هم جان مصطفایی و هم رکن حیدری
در هــل‌اتی و کوثر و تطهیر و قدر و نور
معلـــوم می‌شـود که تو از مـدح برتری
وصـــف تــــو را بــــه ام‌ابیهـا رقـم زدند
تنهـــا تـویی که بر پدر خویش، مـادری
                       عیسی چو باغ لاله دمیده است از دمت
                       از مـــا ســـلام بر دو مسیح و دو مریمت

ای زیـــر سایــۀ تــو جهــان‌گستر، آفتاب
بـــر خـــانـۀ گلیـــن تـــو آرد ســـر، آفتاب
تا صبح حشر، چادر خجلت کشد به سر
یــک دم اگـر تـو چهـره گشایی در آفتاب
بــالله قســم کـه فخـــر کند بر ستارگان
بــــر تـو اگـــر خطـــاب کنـد مـادر، آفتاب
                                  از آفتاب برتـر و از آسمان سری
                                  تنها ستارگان زمین را تو مادری

تـو آفتـاب خلـق جهــان ذرّه‌های تو
تو دستگیر مایـی و مـا خاک پای تو
اصـلاً جهان نبود، تو بـودی و بعـد تو
گردیـد خلـق، خلقـت عـالم بـرای تو
هجده بهار داری و گم گشته روزگار
در بیـــن ابتـــــدای تـــو و انتهـای تو
                             بـا آنکــه سایـۀ تـو بـود بـر سر همه
                             قـدر تو مثل سورۀ قدر است فاطمه

در وصف تو لبم به سخن وا نمی‌شود
قطـره حــــریف وسعت دریا نمی‌شود
پــــروندۀ عبـــــــادت و طاعــــات انبیا
والله بــی ولای تـــــو امضــا نمی‌شود
                    احمد که سایه‌اش همـه را سایـۀ خداست
                    گــوید به حشر، دختر من فاطمه کجاست؟

تــو مــادر تمـامی خوبــان عـالمی
تو بوستـان جنـت گل‌هـای مریمی
روح تو در وجود تو روح محمد است
پیغمبر است تـو، تـو رسول مکرمی
از بنــدگی جــلال خدایی گرفته‌ای
در عیــن بنــدگیت خدای مجسمی
                               محشر کتاب منقبت توست فاطمه
                               آن روز، روز سلطنت تـوست فاطمه

آن روز روز سلطنت و اقتــــدار تـوست
جنت، جحیم، یکسره در اختیار توست
تا از کـرم بـه عرصـۀ محشر قدم نهی
حتی دل رسـول خـدا بی‌قــرار توست
روزی که مــادر از پســر خود کند فرار
خواهند دید شیعـۀ تــو در کنار توست
                             روز جـــزا بـــه جـای خدا داوری کنی
                             ما را به لطف و مرحمتت مادری کنی

چون رو به سوی عرش، به امر خدا کنی
یـک لحظـه دوستــان خـودت را صدا کنی
چونان که مرغ، دانـه جـدا می‌کند ز خاک
مـا را بـه دسـت مــرحمت خود سوا کنی
دسـت دعـا بــه سوی خـدا می‌کنی بلند
تـــا شیعــــه را ز آتــــش دوزخ رهـــا کنی
                              بغض همه به فیض تو تکبیر می‌شود
                              آن روز نـام فاطمـه تفسیــر می‌شود

آن کس که گشت قـاتل ثلث زراره‌ات،
ابــــر سیـه کشیــد بــه روی نظاره‌ات،
بـــا شـــدت تمــــــام تــو را تازیـانه زد،
بشکست ضرب سیلی او گوشواره‌ات،
آن کــو قبـــالـۀ فـــدکت را ز هــم درید،
وز او رسیــد ضـــربـه به پهلو دوباره‌ات،
                                 با آن که نیست راه نجاتی برای او
                                 ترسم که باز، درگذری از خطای او

لطـف تــو و کـــرامت تـــو فوق عالم است
گر کل خلق را به تو بخشد خدا،کم است
سجــــادۀ نمـــــاز تــــــو آغـــــوش کبـــریا
دست تـــو بوسه‌گــاه رسـول مکرم است
چـــون صحبت از شفــاعت روز جــزا شود
نــــام تـــــو از تمـام شفیعـان مقدم است
                        «میثــم» همیشه در گـرو منت شماست
                        لطف و عطا و جود و کرم عادت شماست

صدف نبوت 5 – غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : پنجشنبه 17 فروردین 1391
آخرین بازدید : جمعه 30 شهریور 1397
تعداد بازدید کننده : 2166
دفعات مشاهده : 2279
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 
قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک