موسسه هنر و ادبیات هلال

ماه و ستاره

 

شبی که چوبه تابوت تو به دوش کشیدم

هزار مرتبه دل از حیات خویش بریدم

چو خواستم بدنت را میان قبر گذارم

خدا گواست که مرگ خود از خدا طلبیدم

ز پا فتادم و ماه و ستاره رفت ز دستم

ز بار محنت و اندوه چون هلال خمیدم

سپهر پارۀ سنگی شد و فتاد به فرقم

شبی که سنگ لحد مخفیانه بهر تو چیدم

به غربت من و تو هیچکس نسوخت دریغا

تو روی خاک فتادی من ایستادم و دیدم

ز بس غریب شدم در کنار قبر غریبت

صدای گریۀ خود را هم از خودم نشنیدم

همین که بر ورم بازوی تو دست نهادم

سکوت کردم و از سوز سینه آه کشیدم

غریب تر ز غریبان منم که در وطن خود

نشد بلند بگریم برای یار شهیدم

سیاه معجر خود را ز اشک دیده بشوید

دمی که زینب تو بنگرد به موی سفیدم

سؤال قبر جوابش بس است بهر تو «میثم»

بگو محبت آل محمّد است امیدم

 

صدف نبوّت 8- غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : جمعه 21 مهر 1396
آخرین بازدید : چهار شنبه 27 دی 1396
تعداد بازدید کننده : 62
دفعات مشاهده : 63
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

تلفن گویای مذهبی سراسری هلال

قال علی علیه السلام

هر که خوش‌نیت باشد، روزیش زیاد شود.

(البحار:جلد103، صفحه 21)

مسئله روز

 

مسئله : اگر نداند که بدن یا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحیح است (آقای مکارم:... اما اگر قبلاً باخبر بوده و فراموش کرده و با آن نماز خوانده باید نماز را اعاده کند خواه در وسط نماز یادش بیاید یا بعد از نماز و اگر وقت نماز گذشته باید قضا کند.) (از این قسمت تا آخر مسأله در رسالۀ آقایان بهجت و تبریزی ذکر نشده است.) ولی احتیاط مستحب آن است که اگر وقت دارد، دوباره آن نماز را بخواند.

آیت‌الله سیستانی: اگر کسی یقین دارد که بدن یا لباسش نجس نیست و بعد از نماز بفهمد نجس بوده، نمازش صحیح است.

 

(توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 802)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک