موسسه هنر و ادبیات هلال

در ولادت حضرت زهرا سلام الله علیها

 

یم عصمت تعالی الله با خود گوهر آوردی

بهشت وحی رب العالمین را کوثر آوردی

سپهر آرزوی مصطفی را اختر آوردی

محمد را محمد را گرامی دختر آوردی

سرشت انبیا خویش بهشت مصطفی رویش

سلام الله بر این دختر و ام و اب و شویش

 

خدیجه مات رخسار و محمد محو سیمایش

خدا تحسین به خود کرده است با این صنع زیبایش

دل از قرآن ربوده مصحف حسن دل آرایش

سما منصوره اهل زمین خوانند زهرایش

جهان لبریز شد از کوثر فیض خدادادش

زمین را تا قیامت آسمانی کرد میلادش

 

سماواتی چراغ کآسمانی‌ها زمینگیرش

وجودش یک کتاب الله نور و نور تفسیرش

به صورت نقش تهلیل و به لب آوای تکبیرش

به جای حله پیچیدند در آیات تطهیرش

رخش انسیـة‌الحـورا وجـودش زهرة‌الزهـرا

دو دستش بر سما بالا، دو لب در ذکر حق گویا

 

زبانش حمد ذات حی داور گفت، بعد از آن

نبوت را در اوصاف پیمبر گفت، بعد از آن

سخن از عمق جان در وصف حیدرگفت، بعد از آن

امیرالمؤمنین را کفو همسر گفت، بعد از آن

محمّد مثـل قـرآن بوسه بر ماه جمالش زد

فداها گفت و دم از عزت و قدر و جلالش زد

 

ببال ای شهر مکه گوهر بحر عقول است این

به حشر و نشر محشر، داور رد و قبول است این

همانا روح  مابین دو پهلوی رسول است این

امینه، طاهره، مرضیه، زهرای بتول است این

بگرد ای کعبه امشب در طواف زهرة زهرا

تعالی اللهش از یاسین، سلام اللهش از طاها

 

مگر مثل محمّد در جهان پیغمبری آید

مگر مثل خدیجه در جلالت مادری آید

مگر نازل به پیغمبر دوباره کوثری آید

که مثل حضرت زهرا به عالم دختری آید

امامت فخر دارد تا ابد از مادری چون او

رسول‌الله می‌بالد که دارد دختری چون او

 

زبان قاصر، سخن کوچک، بیان را نیست یارایی

که در وصفش سخن گوید توانایی و دانایی

به ذات لایزال خالق این چرخ مینایی

که کل انبیا بودند از آغاز زهرایی

به مهر او جلال و مرتبت دادند مریم را

به نـام او مقـام و منـزلت دادند آدم را

 

صدف نبوّت 6- غلامرضا سازگار

خدا کرده همه گل‌های خود را وقف دامانش

رسول‌الله فرموده پدر بادا به قربانش

امیرالمؤمنین حرمت گرفته مثل قرآنش

امین وحی جبرائیل شاگرد دبستانش

نبـوت را بقــا داده امامـت را بهــا داده

به ایمان آبرو بخشیده قرآن را صفا داده

 

نبوت آفتابی رو به پایان داشت بی زهرا

ولایت کشتی‌ای در موج طوفان است بی زهرا

امامت یوسفی در بین زندان است بی زهرا

خلافت خنجری در قلب قرآن است بی زهرا

همه ایمان من زهرا، همه آیین من زهراست

شهادت می‌دهم روز قیامت دین من زهراست

 

خدا گل‌های خود را ریخت در دامان این مادر

امامان سوره نورند در فرقان این مادر

چه فرمان خدا بر خلق، چه فرمان این مادر

تمام انبیا هستند فرزندان این مادر

جنان یک لاله از مهرش، سقر یک شعله از قهرش

زمین ملک آسمان ملک آب دریاها همه مهرش

 

محمد خوانده قدر و کوثرش از این چه زیباتر

علی فرموده رکن دیگرش از این چه زیباتر

نبوت بوده زهرا محورش از این چه زیباتر

ولایت هست زهرا مادرش از این چه زیباتر

امامت تا قیامت شهد نور از کوثرش نوشد

طلای معرفت از خاک پای فضه‌اش جوشد

 

کی‌ام من قطره‌ای ناچیز از این طوفنده دریایم

و یا که ذره‌ای ز آن آفتاب عالم آرایم

نه بلکه مرده‌ای بودم که لطفش کرد احیایم

نمی‌دانم که هستم هر که هستم عبد زهرایم

نه فکـر شهرت و نه فکـر نام جاودان استم

چه زین بهتر که عمری «میثم» این خاندان استم

 

تاریخ ارسال : شنبه 22 مهر 1396
آخرین بازدید : دوشنبه 25 دی 1396
تعداد بازدید کننده : 77
دفعات مشاهده : 77
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

تلفن گویای مذهبی سراسری هلال

قال علی علیه السلام

هر که خوش‌نیت باشد، روزیش زیاد شود.

(البحار:جلد103، صفحه 21)

مسئله روز

 

مسئله : اگر نداند که بدن یا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحیح است (آقای مکارم:... اما اگر قبلاً باخبر بوده و فراموش کرده و با آن نماز خوانده باید نماز را اعاده کند خواه در وسط نماز یادش بیاید یا بعد از نماز و اگر وقت نماز گذشته باید قضا کند.) (از این قسمت تا آخر مسأله در رسالۀ آقایان بهجت و تبریزی ذکر نشده است.) ولی احتیاط مستحب آن است که اگر وقت دارد، دوباره آن نماز را بخواند.

آیت‌الله سیستانی: اگر کسی یقین دارد که بدن یا لباسش نجس نیست و بعد از نماز بفهمد نجس بوده، نمازش صحیح است.

 

(توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 802)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک