دم: دروازۀ کوفه

 

آن عقل که خطبه جنون خواند

در دشـت بـلا نماز خون خواند

گفته نیست دیگـر، از نماز بهتر

حسین قبلۀ راز است        منادی نماز است 

 

فریـاد حسین تـا کـه جان داد

بـودست نمـاز و غیـرت و داد

بی‌نماز کور است، از حسین دور است

حسین قبلۀ راز است   منادی نماز است 

 

هنگامــۀ کــربلا ســرآمـد

هنگــام بــلای دیگــر آمد

در بلا گذشتند، این سخن نوشتند

حسین قبلۀ راز است        منادی نماز است

 

آن قافله‌ای که روح عشق است

نک عـازم کوفـه و دمشق است

زینبش دلیل است، ایزدش کفیل است

حسین قبلۀ راز است        منادی نماز است

 

آن روز که هر لحظه بلا داشت

شد کشتـه نماز را به پا داشت

آیینـه یـزدان، سـالار شهیدان

حسین قبلۀ راز است        منادی نماز است

 

دروازه فتنــه‌خیــز کــوفـه

یکبـاره شـده است پر شکوفه

هم ز اشک دیده، هم سر بریده

حسین قبلۀ راز است        منادی نماز است

 

بــر نیــزه اگــر شهیــد عترت

آیـــات خــدا کنــد تـــلاوت

آبروی دین است، حق‌پرستی این است

حسین قبلۀ راز است        منادی نماز است

 

زینب کـه ز غم قـدش خمیده

آغـــاز رســالتش رسیـــده

او علی مرام است، وارث قیام است

حسین قبلۀ راز است        منادی نماز است

 

بـر دوش گرفتــه پرچم عشق

مُحرم شده است و مَحرم عشق

دیده‌اش پر آب است، منطقش حجاب است

حسین قبلۀ راز است        منادی نماز است

 

غم شعله زده به جسم و جانش

بـــر نیــزه ســر بـــرادرانش

فخر عالمین است، یاور حسین است

حسین قبلۀ راز است        منادی نماز است

 

با خون جبین ز چـوب محمل

بـر خـاک نویسـد ایـن مسائل

ما زنده عشقیم، فاتح دمشقیم

حسین قبلۀ راز است        منادی نماز است

 

فانوسهای اشک 4- سیّدرضا مؤیّد

تاریخ ارسال : پنجشنبه 13 مهر 1396
آخرین بازدید : سه شنبه 1 مرداد 1398
تعداد بازدید کننده : 396
دفعات مشاهده : 399
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

سرود میلاد امام رضا علیه السلام

سرود میلاد حضرت معصومه سلام الله علیها

سرود ولادت حضرت رضا (علیه السلام)

ناد علیا مظهر العجائب / آلبوم امیر عشق

قال الرّضا علیه السلام

هر مؤمنی در مدح ما شعری بگوید خداوند متعال (برای او) در بهشت شهری هفت برابر وسیع‌تر از دنیا بسازد و در آن شهر هر فرشته‌ای و هر پیامبر مرسلی به دیدار او روند.

(وسائل‌الشیعه: جلد 14، صفحه 598)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک